Wibroterapia kardiologiczna może wspierać rehabilitację i fizjoprofilaktykę zaburzeń sercowo-naczyniowych
Potencjał wibracji w rozpuszczaniu skrzepów krwi
Niezwykle odważne w sferze założeń i równie interesujące badania nad wibroterapią kardiologiczną prowadzą Hoffmann i Gill z Ahof Biophysical Systems i In-Vitro Labs (Kanada). Testują wpływ wibracji na rozpuszczalność skrzepów. Hoffmann i Gill (41) zwracają uwagę, że w terapii zawału serca często stosuje się techniki inwazyjne, jak balonikowanie i zakładanie stentów, jednak nie u każdego pacjenta i nie zawsze jest to wykonalne w odpowiednim czasie, a przywrócenie prawidłowego przepływu krwi w niedrożnej tętnicy (szybkie i pełne) jest po zawale niezbędne. W takich sytuacjach może pomóc standardowa nieinwazyjna terapia przeciwzakrzepowa, która jednak nie zawsze daje oczekiwane rezultaty i dlatego należy koniecznie szukać nowych technik (41). Hoffmann i Gill stawiają na wibracje. Wykazali na modelu eksperymentalnym, że wibracje o częstotliwości 50 Hz i amplitudzie 4 mm podawane w fazie rozkurczu obniżają masę skrzepów krwi o ok. 51% w naczyniach imitujących naczynia wieńcowe umieszczone w „mięsnej” imitacji klatki piersiowej, przy czym w grupie kontrolnej (w której zastosowano środki trombolityczne, bez wibracji) masa skrzepu zmniejszyła się zaledwie o ok. 3%. W grupie poddawanej wibracjom kanały w pełni blokowane skrzepem zostały udrożnione na całej długości skrzepu we wszystkich 16 testowanych próbkach już po kilku minutach podawania wibracji (41). Można tu wysunąć obawę, że próby rozpuszczania skrzepów w chorobach niedokrwiennych, przy zawałach serca, niosą ryzyko fragmentacji skrzepów i wtórnych komplikacji zatorowych. Jednak wstępne badania pokazują, że wibracje o odpowiednich parametrach nie powodują fragmenta{"type":"block","srcClientIds":["217ac793-2660-4a6f-b7c6-f85be49f5ba6"],"srcRootClientId":""}cji skrzepu bardziej niż standardowe techniki trombolityczne [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
