Wiedza kobiet na temat możliwości fizjoterapeutycznych w ciąży i połogu

Fizjoterapia w dzisiejszych czasach cieszy się ogromnym zainteresowaniem w różnych dziedzinach medycyny, daje szereg możliwości radzenia sobie z dolegliwościami, z którymi borykają się pacjenci. Jednak często bywa tak, iż pacjenci nie wiedzą, że rozwiązaniem w towarzyszących im przez wiele lat problemach zdrowotnych może stać się właśnie fizjoterapia, a nie np. seria leków nagminnie przepisywana przez lekarza. Oczywiście nie należy podważać autorytetu lekarskiego, trzeba oddzielić choroby pacjentów, z którymi fizjoterapeuta nie jest w stanie nic zrobić, od dolegliwości tych pacjentów (np. bólowych), które dzięki współpracy lekarz – fizjoterapeuta mogą ustąpić. Przykładem takich osób są kobiety w ciąży, w połogu bądź już po nim. Taka grupa pacjentek jest często nieświadoma możliwości, jakie daje fizjoterapia. Sama aktywność fizyczna prowadzona pod okiem wykwalifikowanej osoby może wspomóc w zerwaniu z powszechnym przeświadczeniem o ciąży jako etapie, w którym kobiecie nic nie wolno. Doskonale jednak sprawdza się powiedzenie, że „ciąża to nie choroba”. Z takim przeświadczeniem powinna żyć każda kobieta będąca w ciąży, jednak z uszanowaniem, tego, że ciąża to wyjątkowy stan, w którym należy dbać o siebie w wyjątkowy sposób. Kobieta ciężarna powinna mieć na uwadze własny stan zdrowia, ale także zdrowie nowo powstałego życia. „Sport to zdrowie” to kolejne hasło, które powinno być aktualne dla kobiety w ciąży, jeśli kobieta przed ciążą była aktywna fizycznie, to poziom tej aktywności powinna utrzymać w trakcie jej trwania. Możliwości fizjoterapeutyczne to nie tylko sam ruch, monotonne ćwiczenia, ale także istnieje wiele rozwiązań w celu pomocy w dolegliwościach, jakie mogą pojawić się w ciąży praktycznie u każdej kobiety ciężarnej.

Możliwości fizjoterapeutyczne, jakie istnieją dla kobiet w ciąży oraz w okresie połogu, budzą wciąż wątpliwości. Wśród przyszłych mam jest część, która o takim zagadnieniu wie coraz więcej, natomiast kolejna grupa kobiet nie wie nic o tego rodzaju możliwościach, dlatego w wyniku ciąży cierpi na różne dolegliwości. Tymczasem w przypadku zdrowej kobiety oraz ciąży, przy braku przeciwwskazań ze strony lekarza prowadzącego, możliwości fizjoterapeutyczne, a co za tym idzie – aktywność ruchowa, mogą mieć bardzo dobry wpływ na kobietę ciężarną, na przygotowanie do porodu, na sam poród, a także na połóg, który staje się czasem rekonwalescencji dla przyszłej mamy.

W dzisiejszych czasach forma fizjoterapii i pomocy kobietom nabiera olbrzymiego rozpędu. Należy dbać o świadomość kobiet, działać na rzecz zwiększenia liczby fizjoterapeutów uroginekologicznych już na oddziałach ginekologicznych.

Etiologia i czynniki ryzyka powstałe w ciąży i połogu

Ciąża to szczególny czas w życiu każdej kobiety, wiążący się z różnymi momentami i doświadczeniami, jednak nadal jest to proces fizjologiczny, który, fachowo mówiąc, trwa od zapłodnienia bądź implantacji aż do porodu. Cała ciąża trwa około 280 dni, czyli około 40 tygodni. Dzieli się na trzy trymestry: 1.-13. tydzień to pierwszy trymestr, drugi trymestr to 14.-27. tydzień, trzeci trwa od 28. do 40. tygodnia. O początku ciąży mówimy w dniu, w którym kobieta ostatni raz miała miesiączkę. Wraz z zajściem kobiety w ciążę, około 5. tygodnia, kobieta zaczyna odczuwać pierwsze objawy ciąży, m.in. nudności, wymioty, bóle pleców (1).

Do identyfikowanych czynników ryzyka powstałych w czasie ciąży oraz przed porodem według „Dziennika Ustaw Rzeczpospolitej” – Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej zalicza się:

• wartość ciśnienia skurczowego wyższą niż 140 mmHg i rozkurczowego wyższą niż 90 mmHg, białkomocz wyższy niż 0,3 g/24 h,
• przybór masy ciała większy niż 500 g na tydzień w ostatnim trymestrze,
• odmiedniczkowe zapalenie nerek,
• cukrzycę,
• zakażenie wirusem różyczki,
• konflikt serologiczny,
• nieadekwatność wielkości macicy lub wielkości dziecka do czasu trwania ciąży,
• zagrażający poród przedwczesny,
• nieprawidłową lokalizację łożyska,
• ciąże wielopłodowe z patologicznie położonymi płodami,
• przekroczenie 41. tygodnia ciąży lub niepewność co do terminu porodu,
• dodatni wynik posiewu w kierunku paciorkowców,
• położenie inne niż główkowe powyżej 37. tygodnia ciąży,
• więcej niż dwa rozpoznania porodu fałszywego.

Do czynników ryzyka śródporodowego zalicza się:

• przedłużone odpływanie płynu owodniowego (powyżej 24 godzin),
• zaburzenia czynności skurczowej macicy,
• opryszczkę genitalną,
• konieczność indukcji lub stymulacji porodu,
• krwotok śródporodowy,
• obecność smółki lub krwi w płynie owodniowym,
• temperaturę ciała powyżej 38 stopni,
• okołoporodową utratę krwi w ilości przekraczającej 500 ml w czasie 24 godzin lub obniżenie hematokrytu o 10% wartości wyjściowej,
• wypadnięcie pępowiny lub przodowanie pępowiny,
• zatrzymanie łożyska w jamie macicy,
• wstrząs,
• pęknięcie krocza 3. lub 4. stopnia,
• wynicowanie macicy,
• pęknięcie macicy (2).

Ciąża wysokiego ryzyka to ciąża, w której występują czynniki mogące zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia poronienia, przedwczesnego porodu, chorób płodu i noworodka oraz zahamowania wzrastania. Czynniki ryzyka dzielimy na środowiskowe, ogólnego pochodzenia, pojawiające się w trakcie trwania ciąży, a także w wyniku przebytych w trakcie trwania ciąży infekcji.

Galeria

Zobacz więcej