Wirtualna rzeczywistość w rehabilitacji − rys historyczny
HMD (head-mounted display)
Innym wynalazkiem Heiliga jest HMD opatentowany w 1960 roku (4). Urządzenie to swoim wyglądem przypomina gogle, które wyświetlają film poprzez stereoskopowy (3D) telewizor. Aparat zapewnia szerokie pole widzenia i prawdziwy dźwięk stereo. Niedługo później, bo w 1968 roku, komputerowy naukowiec Ivan Sutherland wraz ze swoim studentem, Bobem Sporullem, skonstruowali nowy udoskonalony HMD. Specjalna rama przymocowana do sufitu śledziła ruchy głowy, co było konieczne do prawidłowego śledzenia obrazu. Jednocześnie stelaż podtrzymywał bardzo ciężką konstrukcję. Pierwszym sztucznie wygenerowanym obrazem, jaki można było zobaczyć, był sześcian na tle pomieszczenia. Urządzenie dzięki swojemu efektywnemu wizerunkowi zyskało miano Miecza Damoklesa.
Symulatory lotów
W historii wirtualnej rzeczywistości istotną rolę odegrały pierwsze komercyjne symulatory lotów Edwarda Linka. Oficjalnie „link trainer” wszedł na rynek w 1934 roku (5). Miniaturowy samolot z krótkimi skrzydłami, popularnie nazywany „blue box”, był przełomowy w szkoleniu pilotów. Urządzenie posiadało: podstawową tablicę z przyrządami, wolant i pedały. Maszyna nie posiadała żadnych układów projekcji, mimo to [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...



