Wpływ fizjoterapii przed i po zastosowaniu terapii genowej u dziecka z SMA – studium przypadku
Rehabilitacja dziecka z SMA
Wszystkie objawy choroby warunkują schemat, w jaki sposób pacjent powinien być przebadany.
Aby dostosować terapię do pacjenta, należy ocenić: chód, wchodzenie po schodach, zdolność do utrzymania pozycji podczas siedzenia, występowanie patologicznych krzywizn czy budowę klatki piersiowej i jej ruchomość (10).
Niedawno zostały poprowadzone badania dotyczące wskaźnika użyteczności zdrowotnej i zmęczenia pacjentów chorujących na SMA. Wyniki tego badania zwróciły 2019 r. uwagę na listę ważnych, niezaspokojonych potrzeb zgłaszanych przez pacjentów i ich rodziny w zależności od rodzaju choroby:
- zwiększenie siły mięśniowej w typach 3, 1, 2,
- osiągnięcie funkcji motorycznych w typach 1, 2, 3,
- poprawa codziennego funkcjonowania w typach 3, 1, 2,
- poprawa zmęczenia w typie 3,
- poprawa funkcji oddechowych w typie 1 (11).
Rdzeniowe zaniki mięśni (SMA typu 1, 2, 3) pojawiają się z różnym nasileniem, w zależności od semiologii ruchowej związanej z uszkodzeniami obwodowego układu nerwowego (uszkodzenia motoneuronów komórek rogów przednich lub nawet pnia mózgu). Niedobór ruchowy występujący wcześnie spowoduje różnego rodzaju deformacje szkieletowe odpowiedzialne za zmianę lub nawet brak nabywania umiejętności ruchowych. W leczeniu tych pacjentów bierze udział kilku lekarzy: neurolog dziecięcy, pulmonolog dziecięcy, patolodzy mowy, terapeuta medycyny fizykalnej i rehabilitacji, chirurg ortopeda dziecięcy, ortoptysta, psycholog, fizjoterapeuta, terapeuta zajęciowy itd. Dlatego to wielodyscyplinarne postępowanie musi odbywać się w ośrodku referencyjnym. Takie postępowanie pozwoliło na poprawę historii naturalnej [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
