Wybrane metody fizykalne stosowane w leczeniu ambulatoryjnym
Elektroterapia
Prąd elektryczny wywołuje w organizmie szereg efektów biologicznych, które zależą od rodzaju zastosowanego prądu i parametrów zabiegu. Zabiegi z zakresu elektroterapii wykorzystuje się najczęściej do łagodzenia bólu. Dotyczy to zarówno prądów stałych, jak i zmiennych o różnych wartościach częstotliwości. Skuteczność tych zabiegów, potwierdzona wieloletnimi obserwacjami, powoduje, że są one jednymi z najpowszechniej zlecanych form fizykoterapii w warunkach ambulatoryjnych. Do najczęściej stosowanych zabiegów elektroterapii należą m.in.: prądy Träuberta, prądy TENS, prądy Bernarda oraz jonoforeza. W wielu przypadkach stosuje się także zabiegi elektrostymulacji. Pozytywne efekty lecznicze większości zabiegów elektroterapii wynikają ze zwiększenia przepływu tkankowego krwi, zmniejszenia nasilenia odczuwanych dolegliwości bólowych i napięcia nerwowego oraz z poprawy lokalnej propriocepcji. Zwykle uzyskiwane efekty analgetyczne tłumaczy się podniesieniem progu pobudliwości zakończeń nerwowych zgodnie z teorią kontrolowanego przepustu rdzeniowego Walla i Melzacka (15).
Wskazania do stosowania zabiegów elektroterapii stanowią m.in.: dolegliwości bólowe kręgosłupa (ostre i przewlekłe), dyskopatie, nerwobóle, zaburzenia ukrwienia obwodowego, choroba zwyrodnieniowa stawów obwodowych, choroby reumatyczne, stany pourazowe narządu ruchu oraz osteoporoza, a w przypadku elektrostymulacji dodatkowo niedowłady wiotkie (15, 16).
Przeciwwskazania do stosowania zabiegów elektroterapii obejmują m.in.: obecność elektronicznych implantów, nowotwory, chorobę zakrzepowo-zatorową, zaburzenia czucia, ciążę (zwłaszcza jeśli zabieg wykonuje się w okolicy jamy brzusznej lub dolnego odcinka kręgosłupa), uogólnione infekcje, gorączkę oraz uszkodzenia naskórka w okolicy poddawanej zabiegowi (9).
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
