Zagrożenia prawidłowego rozwoju – znaczenie czułości diagnostycznej w okresie niemowlęcym i wczesnodziecięcym
Rozwój w symetrii
Kluczową kwestią rozwoju w okresie niemowlęcym jest prawidłowe ustawienie głowy. Warunkuje ono i przyśpiesza wybór pełnych oraz prawidłowych wzorców przystosowania posturalnego. Stabilizacja głowy jest ważnym elementem kontroli postawy – zapewnia stabilny grawitacyjny punkt odniesienia dla układu przedsionkowego i umożliwia pełne oraz prawidłowe wykorzystanie informacji wzrokowej. Krótkotrwałe utrzymywanie głowy w pozycji pośrodkowej powinno być możliwe od 8. tygodnia życia, a całkowita symetria ustawienia głowy oraz ruchów głowy wraz z fizjologicznym wyprostem kręgosłupa jest niezbędnym elementem prawidłowego wzorca posturalnego dziecka w 3 m.ż. Jej brak tego na początku 4 miesiąca jest uznany za czerwoną flagę – wymaga diagnostyki. W praktyce niemowlęta zgłaszane przez rodziców na konsultacje z powodu obserwowanej asymetrii stanowią również znaczną grupę pacjentów, niestety dość duży odsetek to dzieci w wieku powyżej 4. miesiąca życia. Prawidłowe ustawienie głowy wpływa na rozwój wzroku – w 3. miesiącu życia pojawia się obuoczność i rozwija się prawidłowo, jeśli oczy są wykorzystywane symetrycznie, daje to podłoże do symetrycznej koordynacji oko – ręka. Jednocześnie rozwój przestrzeni wzrokowej wpływa na orientację słuchową – dziecko zaczyna zwracać głowę w kierunku bodźca akustycznego (7-9).
Bardzo często asymetria nie dotyczy tylko ustawienia głowy, ale wszystkich elementów ciała – dziecko rozwija uogólnioną asymetrię ułożeniową. Badania Pyzio pokazały, że u noworodków zdrowych różnice w obciążaniu strony prawej i lewej wahały się pomiędzy 8% a 20%, u dzieci z zaburzeniami asymetria obciążania stron wynosiła od 8% do 66%, przy czym u 80% badanych [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
