Zastosowanie fizjoterapii w nietrzymaniu moczu
Nietrzymanie moczu – działania fizjoterapeutyczne
Działania fizjoterapeutyczne należy wprowadzać nie tylko w ramach profilaktyki wtórnej, ale i pierwotnej. W szczególności będzie to dotyczyć kobiet po pierwszym porodzie. We Francji w niektórych ośrodkach ginekologiczno-położniczych każda kobieta po porodzie ma spotkanie z fizjoterapeutą, który uczy ją napinania mięśni dna miednicy oraz w sytuacji wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń siły mięśniowej wykonuje elektrostymulację tych mięśni przy użyciu elektrody dopochwowej. Takie działanie umożliwiają jak najszybsze wprowadzenie właściwie wyuczonych ćwiczeń w codzienny rytm życia kobiety. Jest to również moment, kiedy kobieta nie ma trudności z identyfikacją tych mięśni i nauką ich izolowanego napinania.
Nietrzymaniu moczu towarzyszą często inne dysfunkcje dna miednicy, takie jak: nietrzymanie kału, zaburzenia funkcji seksualnych, obniżenie narządów rodnych oraz przewlekły ból w obrębie miednicy. Bezpośrednimi przyczynami tych dysfunkcji są przede wszystkim zaburzenia skurczu mięśni oraz ich relaksacji. Według niektórych autorów (badania Tibaek i wsp.) aż 70% kobiet z nietrzymaniem moczu nie potrafi wykonać skurczu mięśni dna miednicy.
Większość dotychczasowych terapii skupia się na izolowanej pracy (ćwiczenia, zabiegi) w obrębie mięśni dna miednicy. Jednak coraz więcej przeprowadzanych badań podkreśla silny wpływ struktur powięziowo-więzadłowo-mięśniowych dna miednicy i innych okolic ciała człowieka na występowanie nietrzymania moczu. Zwraca się szczególną uwagę na powięziowe zależności w obrębie tułowia i miednicy w obrębie warstwy powierzchownej powięzi, jak i jej warstwy głębokiej. Wspomniane związki tkanek miękkich wskazują na przykład, że mięśnie dna miednicy z mięśniami poprzecznym brzucha, wielodzielnym, prostownikiem [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
