Zastosowanie ortez skokowo-goleniowych w zaburzeniach chodu dzieci z postacią spastyczną mózgowego porażenia

Rola fizjoterapii we wspomaganiu pacjentów z ortezami

Fizjoterapeuta, zgodnie z aktualnymi wytycznymi, formalnie nie uczestniczy w procesie diagnozowania i tworzenia ortez, otrzymuje jedynie gotowy produkt do pracy z pacjentem. Niezwykle ważne przed terapią jest założenie ortez w odpowiedni sposób, tzn. ustawiając stopę w supinacji, korygując nieprawidłowe ustawienie. Łuski muszą być włożone tak, by odpowiednio przylegały oraz nie uciskały za mocno, zawsze powinny być zaopatrzone w dopasowane buty.

Wkładanie ortezy jest bardzo istotne zwłaszcza u pacjentów z dużym napięciem spastycznym mięśni łydki. Istotne jest właściwe wkładanie stopy w ortezę, ustawiając ją w korekcji, dociskając guz piętowy do końca oraz przy zapięciu pasków utrzymując staw skokowy w odpowiednim ustawieniu (fot. 4, 5, 6).

Fizjoterapeuta, który ma pacjenta z ortezami, musi odpowiednio zaplanować terapię i ćwiczenia na te, które wykona bez ortez (np. ćwiczenia w pozycjach niskich, ćwiczenia zmian pozycji, ćwiczenia w siadzie, klęki), oraz na te, które już są wykonywane w ortezach, jak np. wstawanie, stanie, chód.

W terapii dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, które pracują nad nauką chodu, zwraca się uwagę na:

• utrzymanie ciężaru ciała z zachowaniem prawidłowej postawy, przykładowo utrzymanie stawów biodrowych i tułowia w czasie klęku obunóż, ręce na lustrze lub ścianie, pacjent pcha lustro/ścianę, prostując stawy łokciowe i cały tułów (fot. 7),
• przenoszenie ciężaru [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas