Zastosowanie programów obliczeniowych typu CAD w projektowaniu stopy protezowej
Składowa przednio-tylna w pierwszych fazach chodu ma wartości ujemne, które informują o hamowaniu. Składowa siły osiąga minimum na wykresie podczas oderwania przeciwnej stopy od podłoża. Dodatnie wartości składowej siły przednio-tylnej w późniejszych fazach ruchu informują o napędzaniu kończyny dolnej, ponieważ kierunek działania składowej jest zgodny z kierunkiem ruchu. Maksymalna wartość osiągana jest w momencie kontaktu pięty z podłożem przeciwnej kończyny dolnej.
Składowa boczna informuje o przemieszczaniu bocznym środka masy ciała (14).
Obciążenie stopy zmienia się wraz ze zmianą pozycji i jest zależne od formy przemieszczania. Przestrzeń bloczka kości skokowej stanowi punkt przyłożenia całkowitego obciążenia, które później jest rozkładane w trzech kierunkach: w kierunku przyśrodkowym punktu podporowego, w kierunku bocznego punktu podporowego, w kierunku tylnego punktu podporowego. Rozkład obciążenia jest nierównomierny, został przedstawiony na ryc. 2.
Położenie środków mas jest określone za pomocą długości odcinka bliższego w stosunku do całkowitej długości części ciała podanej w procentach. Na ryc. 3 zostało przedstawione prawidłowe położenie środka ciężkości masy stopy (14).
Wytrzymałość stopy protezowej oraz dobór materiału
Następnym czynnikiem determinującym kształt stopy protezowej jest zapewnienie odpowiedniej wytrzymałości zmęczeniowej. Dziennie średnio człowiek wykonuje około 5-7 tys. kroków (16). Wartość ta zależy m.in. od aktywności fizycznej czy rodzaju wykonywanej pracy. Z badań wynika, że liczba kroków jest mocno zróżnicowana w zależności od miejsca zamieszkania, np. mieszkańcy USA wykonują średnio 5117 kroków, a [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
