Zastosowanie różnych rodzajów fali uderzeniowej w wybranych schorzeniach z dziedziny medycyny sportowej

Zastosowanie fali uderzeniowej w medycynie sportowej 

Pierwsze doniesienia potwierdzające skuteczność tego zabiegu dotyczą wykorzystania jej w schorzeniach ortopedycznych w latach 80. XX wieku. Podjęto wówczas kilka prób leczenia miejsc o utrudnionym zroście kostnym oraz likwidacji zwapnień obecnych w okolicznych tkankach. Początkowo wykorzystywano tylko FSWT. Metoda radialna ma zaledwie kilkuletnią historię (7). 

Klinicyści zalecają zamienne stosowanie ESWT oraz FSWT, jednak należy pamiętać o różnicy w głębokości wnikania obu fal. W przypadku ESWT zalecane jest wykonanie badania obrazowego przed terapią (8).

Poniżej (9) zostanie przedstawiona standardowa metodyka stosowania fali uderzeniowej w najczęstszych urazach sportowych. Początkowo warto stopniowo zwiększać częstotliwość, gęstość energii lub ciśnienie fali uderzeniowej, aby ograniczyć nieprzyjemne odczucia pacjentowi. Czas pomiędzy poszczególnymi zabiegami powinien wynosić około 7 dni (w celu regeneracji). 

W stanach zapalnych: mięśni, ścięgien, torebek stawowych, kaletek, więzadeł.

1. zapalenie torebki stawu ramiennego – układamy pacjenta na zdrowym boku; ułożenie opracowywanego ramienia w zależności od fazy zabiegu [I – w zgięciu i przywiedzeniu (fot. 1), II – pozycja neutralna (fot. 2), III – w wyproście (fot. 3)]:
   • przykład zastosowania RSWT w tym schorzeniu;
   • dawki jednakowe dla każdej fazy, w zakresie: 2,5-3,5 bara; 5-8 Hz; 1500 uderzeń; 
   • wyróżnia się trzy dojścia do okolic zabiegowych: na tylnej części torebki stawu ramiennego – technika labilna, pod Acromionem, na przedniej części stawu ramiennego;
2. zapalenie kaletki [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas