Zastosowanie technik neurodynamicznych w zaburzeniach funkcji obwodowego neuronu ruchowego – przegląd piśmiennictwa
Techniki neurodynamiczne w zespołach z ucisku
Do najczęstszych zespołów z ucisku w obrębie kończyny górnej należą zespół kanału nadgarstka (ZKN), a także zespół rowka nerwu łokciowego (ZRNŁ). Rzadziej występują: zespół otworu górnego klatki piersiowej, zespół nerwu nadłopatkowego, zespół kanału Guyona, zespół kanału nerwu promieniowego, zespół cieśni nerwu międzykostnego tylnego czy zespół Wartenberga. W obrębie kończyny dolnej najczęstszymi zespołami z ucisku są: zespół kanału stępu, neuropatia nerwu zasłonowego, meralgia, czyli ucisk nerwu skórnego bocznego uda, zespół mięśnia gruszkowatego i metatarsalgia Mortona. W każdym z wymienionych zespołów teoretycznie można w terapii wykorzystać techniki neurodynamiczne, ale w dostępnej literaturze naukowej tylko w niektórych podjęto próbę udowodnienia ich skuteczności bądź wykazania braku działania terapeutycznego.
Zespół kanału nadgarstka
Najwięcej badań oceniających efektywność technik neurodynamicznych w terapii zespołów z ucisku dotyczy zespołu kanału nadgarstka. Osiemnaście prac badawczych spełniło warunki włączenia do niniejszej analizy (12-29). We wszystkich z nich oceniano efektywność technik neurodynamicznych w fizjoterapii pacjentów z ZKN.
Szesnaście artykułów to randomizowane badania kliniczne (14-19, 21-29), jeden artykuł to kliniczno-kontrolne badanie retrospektywne (13) i jeden artykuł to badanie kliniczne bez grupy kontrolnej (20). W zdecydowanej większości badań zawartych w niniejszym przeglądzie, techniki neurodynamiczne były jednym z elementów kompleksowego leczenia obejmującego również inne środki terapeutyczne. W 6 z 17 prac techniki neurodynamiczne były wykonywane jako program autoterapii (tzw. autoneuromobilizacje) (12, 13, 15, 16, 18, 19) w połączeniu z innymi [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
