Zespół Sudecka wyzwaniem współczesnej rehabilitacji
Okres pierwszy – ostry
W okresie ostrym dominującą formą terapii jest leczenie farmakologiczne, którego celami są: poprawa ukrwienia i krążenia żylnego, zmniejszenie dolegliwości bólowych, działanie przeciwobrzękowe oraz zmniejszenie stanu zapalnego. Przewlekle utrzymujące się dolegliwości bólowe wymagają podawania niesteroidowych leków przeciwzapalnych. W wybranych przypadkach stosuje się także blokady obwodowe, które przerywają patologiczny odruch ze strony układu autonomicznego (4, 10).
Z zaleceń fizjoterapeutycznych w tym okresie stosuje się krótkotrwałe unieruchomienie, które zapewnia odpowiednie warunki gojenia tkanki kostnej oraz częste zmiany ułożenia kończyny (ułożenia niskie/wysokie – tzw. gra naczyniowa). Prowadzi się także ćwiczenia czynne, w tym z oporem do granicy bólu. Ponadto w tym okresie wskazane jest regularne chłodzenie kończyny, które zmniejsza dolegliwości bólowe i obrzęk (np. krioterapia miejscowa, żele chłodzące itp.). Dodatkowo zaleca się: zabiegi z użyciem pola magnetycznego niskiej częstotliwości (ELF – MF), laseroterapię niskoenergetyczną, ledoterapię, magnetoledoterapię oraz lampę Sollux z filtrem niebieskim. Z zabiegów elektroleczniczych można włączyć jonoforezę z lignokainą i wapniową, prądy diadynamiczne, prądy interferencyjne oraz prądy TENS. Przeciwwskazane są natomiast wszelkie zabiegi z zakresu ciepłolecznictwa (12, 13).
Okres drugi (dystrofii)
W okresie dystrofii kontynuuje się dotychczasowe postępowanie lecznicze, które powinno być ukierunkowane na poprawę czynności układu krążenia. Ćwiczenia fizjoterapeutyczne prowadzone są z większą intensywnością (zwiększanie obciążania kończyny) oraz w większych zakresach ruchu (ćwiczenia czynne wolne z niewielkim obciążeniem) (11, 12).
W tym okresie oprócz zabiegów [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
