Zespolenie złamania szyjki kości udowej i pomostowanie aortalno-wieńcowe w krótkim odstępie czasowym – wyzwanie dla fizjoterapeuty

Opis przypadku 

Pacjent, lat 58, z niestabilną chorobą wieńcową, nadciśnieniem tętniczym, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc oraz nikotynizmem został przyjęty na Oddział Kardiochirurgii w celu operacji pomostowania aortalno-wieńcowego. Podczas hospitalizacji przed zabiegiem u pacjenta (w wyniku upadku spowodowanego utratą przytomności) doszło do wklinowanego złamania szyjki kości udowej lewej (fot. 1).

Zespól terapeutyczny podjął decyzję o wykonaniu w pierwszej kolejności operacji ortopedycznej, a następnie po krótkiej rekonwalescencji zabiegu kardiochirurgicznego. Pacjent pozostawał pod stałą opieką fizjoterapeuty, jednak ze względu na silne dolegliwości bólowe nie był w stanie czynnie ćwiczyć. Poinstruowano go odnośnie dalszego procesu terapeutycznego. Zabieg zespolenia złamania szyjki kości udowej trzema śrubami kaniulowanymi umożliwił rozpoczęcie rehabilitacji, pionizację oraz naukę chodu. Po ponad­dwutygodniowym okresie rekonwalescencji u chorego wykonano pomostowanie aortalno-wieńcowe poprzez sternotomię pośrodkową. 

Oba zabiegi wnoszą wiele przeciwieństw i odmiennych zdań odnośnie wyboru środka lokomocji oraz zaleceń pooperacyjnych. Zadaniem fizjoterapeuty jest więc analiza opinii i wskazówek ortopedy, kardiochirurga i psychologa oraz zaplanowanie i realizacja całego procesu [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas