Znaczenie usidlenia nerwów międzyżebrowych I-V w masażu zespołu bolesnego barku
Ocena palpacyjna i masaż zespołu bolesnego barku
Opisane wcześniej zależności strukturalne prowadzą do znacznego rozszerzenia obszaru poddawanego zabiegowi z obszaru obręczy kończyny górnej w rejony miednicy, a nawet goleni. Ocena tak licznych struktur, każdej z osobna, byłaby kłopotliwa i czasochłonna ze względu na utrudniony dostęp do części z nich. Dlatego też bardziej właściwym rozwiązaniem jest przeprowadzenie oceny w miejscu przyczepu ścięgien do kości (16). W przypadku zespołu bolesnego barku należy w pierwszej kolejności przeprowadzić ocenę palpacyjną na częściach przymostkowych żeber l-V, kącie górnym łopatki, wyrostku kruczym łopatki, guzku większym i nadkłykciu bocznym kości ramiennej. Następnie w celu ustalenia wpływu m. najdłuższego na mm. dźwigacze żeber należy dokonać oceny na kolcu biodrowym tylnym górnym, bocznej powierzchni kości krzyżowej, wardze bocznej kresy chropawej kości udowej i kresie karkowej dolnej kości potylicznej (13). W sytuacji, w której podczas badania palpacyjnego terapeuta stwierdzi usidlenie nn. międzyżebrowych, czyli zlokalizuje ból na częściach chrzęstnych żeber I-V, zabieg należy rozpocząć od:
- m. zginacza długiego palucha;
- m. zginacza długiego palców;
- m. piszczelowego tylnego;
- m. półścięgnistego;
- m. półbłoniastego;
- m. pośladkowego wielkiego;
- m. najdłuższego;
- mm. dźwigaczy żeber I-V.
W [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
