Analiza wybranych ćwiczeń stosowanych w dyspraksji rozwojowej u dzieci
Dyspraksja w grupach wiekowych
Zaburzenia dyspraksji można podzielić na grupy wieku rozwojowego dziecka. U niemowląt obserwuje się duże trudności w karmieniu naturalnym. Dzieci starsze z takimi zaburzeniami szybko rezygnują z wykonania nieznanych zadań, wybierają formy aktywności, w których ktoś, krok po kroku objaśnia i kieruje nimi. Dzieci te bardzo często unikają zabaw wymagających wykonywania złożonych umiejętności motorycznych, manualnych, związanych z organizacją i planowaniem, takich jak np. układanie klocków lego, puzzli. U dzieci tych łatwo jest wywołać stan frustracji, który jest odpowiedzią na brak umiejętności zorganizowania sobie otaczającej rzeczywistości, często ujawniają zbyt silne reakcje emocjonalne na zwykłe zmiany zachodzące wokół nich w domu lub szkole. Objawy związane z zaburzeniami dyspraksji u dzieci do 6. r.ż. sprawiają im trudności w: pisaniu drukiem własnego imienia, skakaniu na jednej nodze oraz rzucaniu i chwytaniu piłki, kolorowaniu, posługiwaniu się gumką, trzymaniu ołówka oraz w opanowaniu emocji (deficyty uwagi, nagłe wybuchy negatywnych emocji). Natomiast objawy związane z zaburzeniami rozwojowymi dzieci w wieku powyżej 7. r.ż. prowadzą do występowania trudności w: samodzielnym myciu się, wiązaniu sznurówek, nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji interpersonalnych, chodzeniu po schodach, osłabieniu rozumienia pojęcia liter i liczb.
U dzieci w wieku powyżej 10. r.ż. objawy związane z zaburzeniami dyspraksji rozwojowej prowadzą do trudności w: przeskakiwaniu przeszkód, orientacji przestrzennej, posługiwaniu się drobnymi przedmiotami, płynnym pisaniu oraz ukrywaniu własnych opinii (dziecko często bywa nadmiernie szczere, co może prowadzić do nieświadomego obrażenia innych osób). U dzieci powyżej 10. r.ż. dyspraksja [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
