Choroba buergera - zastosowanie fizjoterapii
Reklama

Wyszukaj w serwisie

Zastosowanie fizjoterapii w chorobie Buergera

Leczenie uzdrowiskowe

W warunkach uzdrowiskowych na szczególną uwagę zasługują ćwiczenia ruchowe w środowisku wodnym. Wpływają na zmniejszenie średnicy naczyń żylnych i przepuszczalność włośniczek, usprawnienie dopływu krwi z kończyn dolnych oraz zwiększenie napięcia ścian naczyń żylnych i limfatycznych (5).

U pacjentów bez owrzodzeń zaleca się kąpiele kwasowęglowe, kąpiele wirowe kończyn dolnych w celu zwiększenia ukrwienia skóry i okłady borowinowe, które korzystnie przegrzewają tkanki oraz wykazują lecznicze działanie składników organicznych wchodzących w skład borowiny. Ma ona działanie przeciwzapalne, bakteriostatyczne i regenerujące.

Również magnetoterapię poleca się w celu zmniejszenia odczynu zapalnego i poprawy ukrwienia obwodowego.
Chorzy z owrzodzeniami muszą unikać ćwiczeń w wodzie oraz obciążania stóp. W zamian za to mogą korzystać z kąpieli kwasowęglowych w gazie, pola magnetycznego, laseroterapii oraz lamp emitujących światło spolaryzowane (13).

Fizykoterapia

Niedocenioną formą leczenia przewlekłej niewydolności żylnej oraz innych patologii naczyniowych są zabiegi fizykalne oraz różne formy masażu. Ich kliniczne wykorzystanie może być efektownym środkiem wspomagającym kompleksowe postępowanie lecznicze. Progresywna patologia żylna prowadzi do sztywności stawu skokowego, atrofii mięśniowych, w związku z czym pomoc fizjoterapeuty wydaje się konieczna (5).

Do zabiegów fizykalnych, jakie można wykonać u tych pacjentów, zalicza się: galwanizację anodową, jonoforezę z histaminy, jodku potasu, siarczanu magnezu, sollux, prądy TENS oraz suche szczotkowanie skóry.

Udowodniono, że elektryczna stymulacja nerwowo-mięśniowa wspomaga poprawę funkcji [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.
Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
Masz aktywny dostęp?
Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas
Poznaj nasze serwisy