Ćwiczenia stabilizacyjne i trening propriocepcji po rekonstrukcji pierścienia rotatorów

Rozpoczęcie ćwiczeń czynnych jest uzależnione od rozległości uszkodzenia struktur tkankowych. Kryterium przejścia do kolejnego etapu rehabilitacji stanowi czas, który wynosi minimalnie 6 tygodni. Niezbędne jest również osiągnięcie biernego zakresu ruchomości w stawie ramiennym, odpowiednio – 140° ruchu zginania, 80° ruchu odwodzenia oraz 40° ruchu rotacji zewnętrznej. Celem terapii jest progresywne zwiększanie zakresu ruchomości obręczy kończyny górnej wraz z bardzo ostrożnym wzmacnianiem mięśni stabilizujących kompleks barkowy. Pacjent powinien unikać ćwiczeń z oporem do 12. tygodnia od zabiegu, natomiast w przypadku masywnego rozdarcia unikać ćwiczeń czynnych. 

Druga faza to czas, w którym powinna nastąpić rezygnacja z unieruchomienia. Ponadto zalecane są ćwiczenia izometryczne oraz samowspomagane. Ćwiczenia wzmacniające mięśnie okolicy obręczy barkowej oraz mięśnie stabilizujące łopatkę można wdrażać około 10-12 tygodniu po zespoleniu (fot. 1a-b, 2). Na tym etapie powinny to być jedynie ćwiczenia w zamkniętych łańcuchach kinematycznych (4). Dodatkowo w celu zmniejszenia nadmiernego napięcia mięśniowego, a tym samym uelastycznienia tkanki mięśniowo-powięziowej, proponujemy wprowadzić techniki energizacji wybranych mięśni, poizometryczną relaksację lub hamowania zwrotnego w przypadku znacznego bólu (6, 7, 8). [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas