Czy nowe technologie w neurorehabilitacji zastąpią fizjoterapeutów?
Nauka chodzenia z częściowym odciążeniem masy ciała
Nauka chodzenia, nazywana również w piśmiennictwie treningiem chodu, może wykorzystywać częściowe odciążenie masy ciała – Partial Body Weight Support (PBWS).
Za prekursora PBWS można uznać profesora Jeana-Martina Charcota z Paryża (1825-1893), zwanego Napoleonem neurologii. Wpadł on na pomysł uniesienia do góry na szelkach spadochroniarskich chorego na stwardnienie rozsiane, w nadziei rozwiązania problemu ataksji kończyn dolnych. Obecnie najczęściej ćwiczenia ze zmniejszeniem nacisku ciała na podłoże odbywają się na bieżni ruchomej – treadmill training with Partial Body Weight Support – w skrócie ttPBWS. Najczęściej ćwiczenia takie wykonuje się na stacjonarnych egzoszkieletach, można też wykorzystać ramę poruszającą się na kółkach – w tym drugim przypadku pacjent nie jest skrępowany bieżnią, może poruszać się swobodnie. Istnieją różne sposoby regulowanego odciążenia ciała – poprzez szelki spadochronowe współpracujące z systemem wieloboczków czy pasy pneumatyczne zakładane na biodra.
Największe badanie nad treningiem lokomocji przy pomocy odciążenia masy ciała na bieżni ruchomej (Body Weight Support and a Treadmill) w rehabilitacji chodu po udarze mózgu przeprowadziła Duncan w 2007 r. w imieniu Locomotor Experience Applied
Post-stroke Investigative Team (LEAPS). Do badań włączono 400 osób dorosłych w 30 dni po zachorowaniu, z umiarkowanym lub ciężkim ograniczeniem chodzenia. W dwa miesiące po udarze mózgu uczestnicy badań zostali podzieleni według stopnia zaburzenia chodu, ustalonego na podstawie prędkości chodzenia po równej nawierzchni i losowo przydzieleni do jednej z [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
