Diagnostyka uroandrologiczna u mężczyzn

II. BADANIE FIZJOTERAPEUTYCZNE

1. Wywiad fizjoterapeutyczny:

• Główne dolegliwości: opisuje, co pacjent odczuwa jako największy problem – np.: nietrzymanie moczu, parcia, ból miednicy, zaburzenia erekcji. Pomaga ustalić priorytety terapii.
• Nawyki mikcyjne: analiza częstotliwości, objętości i sposobu oddawania moczu. Niewłaściwe nawyki (np. sikanie „na zapas”, parcie na pęcherz) mogą utrwalać zaburzenia.
• Styl życia: siedzący tryb życia, stres, brak ruchu czy nadwaga mogą wpływać na napięcie mięśni dna miednicy i funkcjonowanie układu moczowo-płciowego.
• Objawy bólowe: lokalizacja, intensywność i charakter bólu (np. palący, promieniujący) pomagają określić, czy źródło jest mięśniowe, nerwowe czy trzewne.
• Nawyki oddechowe i trawienne: zaburzony tor oddechowy (np. brak pracy przepony) i zaparcia mogą zwiększać ciśnienie śródbrzuszne, obciążać dno miednicy i pogarszać objawy.

2. Obserwacja i badanie postawy:

• Ustawienie miednicy i kręgosłupa: nieprawidłowe ułożenie (np. przodopochylenie miednicy, pogłębiona lordoza lędźwiowa) może wpływać na napięcie mięśni dna miednicy i funkcję narządów wewnętrznych.
• Tor oddechowy: oddychanie torem piersiowym, szyjnym lub paradoksalnym może świadczyć o ograniczeniu pracy przepony i zaburzeniach koordynacji oddechowo-posturalnej.
• Praca przepony: ocenia, czy przepona angażuje się w sposób płynny i zsynchronizowany z ruchem [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas