Fizjoterapia w zaburzeniach wzorców oddechowych
Ponadto zaburzenia oddychania mogą przejawiać się jako zmiany w postawie ciała, przyczyniające się np. do powstawania asymetrii i wysunięcia głowy w przód (20, 21). W związku z czym ocena biomechanicznych aspektów wzorców oddechowych powinna obejmować również funkcjonalną ocenę postawy ciała.
Zaburzenia oraz choroby związane z ograniczeniem opróżnienia płuc z powietrza w trakcie wydechu (np. choroby obturacyjne) powodują zwiększenie zalegania powietrza w płucach (tzw. pułapka powietrzna) i hiperinflacji, która pojawia się, gdy przed kolejnym wdechem nie dochodzi do pełnego wydechu, co zwiększa pojemność zalegającą w płucach. Zjawisko to może być również obecne podczas wzmożonego oddychania w trakcie wysiłku fizycznego (3).
Nadmierne wypełnienie płuc powietrzem powoduje obniżenie pozycji spoczynkowej przepony, przez co traci swój kształt oraz skraca się długość jej włókien – zmniejsza się ZOA, a więc dochodzi do upośledzenia jej funkcji oddechowej. Dodatkowo stan hiperinflacji zmienia ustawienie całej klatki piersiowej i żeber, przyczyniając się do tzw. wdechowego ustawienia klatki piersiowej, co wiąże się ze sztywnością oddechową klatki piersiowej.
Na podstawie dostępnego piśmiennictwa (1, 22) oraz własnego doświadczenia klinicznego proponuję następujący proces diagnostyczny.
Diagnostyka funkcji biomechanicznych oddychania rozpoczyna się od pogłębionego wywiadu w kierunku objawów związanych z hiperwentylacją/zaburzeń oddychania oraz zapoznania się z historią medyczną pacjenta, ze szczególnym naciskiem na obecność w historii chorób dróg oddechowych, w tym nawracających/przewlekłych infekcji górnych dróg oddechowych oraz cech przewlekłego oddychania przez usta (tab. 4), co też silnie wpływa na mechanikę oddychania. Wywiad powinien uwzględniać [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
