Istotne czynniki rehabilitacji pacjentów po artroplastyce stawu ramiennego − doświadczenia własne autorów
Autorzy zalecają stosowanie ćwiczeń AROM w początkowym okresie pod kontrolą elektromiografii powierzchniowej (sEMG). Zabieg ten zapewni na tym etapie izolowaną pracę w danej płaszczyźnie ruchu ze świadomą reedukacją nabytych nieprawidłowych kompensacji. Dzięki sEMG pacjent ma szansę wytrenować prawidłową kontrolę mięśniową. Chory dzięki biofeedbackowi obserwuje aktywność swoich mięśni w ruchu na monitorze. Przykładowo, w trakcie ruchu zgięcia ramienia do 90° chory ma za zadanie obserwować na ekranie czynność mięśni deltoideus lub biceps brachi i trapezius. Celem pacjenta jest zminimalizowanie aktywności mięśnia trapezius, a tym samym niwelowanie nabytej przez lata patologicznej komponenty elewacyjnej barku (fot. 7).
Powoli zaleca się również wprowadzanie treningu ruchów funkcjonalnych.
Przyjmuje się, że warunkiem przejścia do kolejnej fazy jest przywrócenie ruchów wspomaganych, a także osiągnięcie następujących zakresów ruchomości: 140° zgięcia, 120° odwodzenia, 60° rotacji zewnętrznej, 70° rotacji wewnętrznej (mierzonej w pozycji odwiedzenie 30°). Dodatkowo zaleca się, aby pacjent był w stanie odwieść czynnie kończynę do 100° przy zachowanym prawidłowym mechanizmie ruchu.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
Nie przegap cennych porad i nowości ze świata fizjoterapii
– zapisz się do naszego newslettera już dziś!
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...
