Koncepcja NDT-Bobath jako postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne prowadzone w oparciu o klasyfikację ICF-CY oraz metodę S.M.A.R.T. Cz. II
Pierwsze badanie psychologiczne zostało wykonane w czerwcu 2013 roku Skalą Rozwoju Psychomotorycznego Brunet-Lezine (3) oraz Dziecięcą Skalą Rozwojową (DSR) (4). Opisano jakość bieżących możliwości dziecka, funkcje układów zmysłów oraz zabawę, którą oceniono na wiek ok. 1-2 m-cy, kontakt z otoczeniem – ok. 1-3 m-cy oraz nawyki – ok. 1-3 m-cy.
Funkcjonalna diagnoza widzenia (grudzień 2013) obejmowała analizę reakcji źrenic. Chłopiec lokalizował, fiksował, śledził i przenosił spojrzenie na bodziec prezentowany w naturalnych warunkach oświetleniowych w centralnej części pola widzenia. Zdiagnozowano u niego zez zbieżny o zmiennym kącie. Oceniany chłopiec odpowiadał uśmiechem na uśmiech, reagował na zmianę mimiki, jednak nie naśladował ekspresji twarzy dorosłego podczas interakcji z nim (b156). Śledził ruch osób poruszających się w pobliżu. Obserwował swoje ręce, przenosił spojrzenie z jednego obiektu na inny, znajdujący się w centralnej części pola widzenia (b210). Pod kontrolą wzroku sięgał, chwytał, potrząsał, uderzał i manipulował obiektami (b230). Wkładał palce w otwory i zagłębienia w zabawce. W dalszej pracy z dzieckiem położono nacisk na stymulowanie rozwoju widzenia socjalnego, ćwiczenia motorycznych funkcji układu wzrokowego.
Koniec grudnia 2013 roku to również istotny postęp w rozwoju psychoruchowym, chłopiec:
- samodzielnie zaczął chwytać stopy i wkładał je do ust (b760),
- poprawił koordynację wzrokowo-ruchową i słuchowo-ruchową, podążając wzrokiem za źródłem dźwięku (b230),
- samodzielnie turlał się i przetaczał (d445).
- rozpoczął próby samodzielnego siadania przez rotację miednicy (d410).
Na przełomie stycznia i lutego 2014 [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
