Mechanizmy i przyczyny zerwania ścięgna Achillesa
Czynniki ryzyka zerwania ścięgna Achillesa
Czynniki ryzyka można podzielić na zewnętrzne i wewnętrzne, z czego oba mogą odnosić się do uwarunkowań środowiskowych bądź genetycznych. Zestawienie szczegółowe tych czynników przedstawiono na ryc. 1. Oprócz niepoprawnej techniki do czynników zwiększających prawdopodobieństwo uszkodzenia ścięgna Achillesa włączono: brak odpowiedniego obuwia, wiek, masę ciała, skład masy ciała, szybki wzrost, siłę oraz doświadczenie sportowca. U gimnastyków na kontuzjogenność wpływał również typ sylwetki. Przeprowadzone w Szwecji badania potwierdziły również, że zmęczenie fizyczne, niepokój, negatywne emocje skutkujące brakiem koncentracji znacząco zwiększają ryzyko urazu (9).
Inne czynniki zaobserwowano w przypadku sportów naziemnych, w przypadku których, ze względu na częstą interakcję obuwia z powierzchnią, większą rolę odgrywają czynniki wewnętrzne. Ścięgno objęte stanem zwyrodnieniowym, stopa wydrążona, piszczel szpotawa, słabo rozwinięte ścięgna udowe mogą zwiększać ryzyko zerwania. Niedostateczna lub nadmierna pronacja wpływa na słabą amortyzację, co zwiększa obciążenie ścięgna Achillesa. U biegaczy ryzyko zerwania zwiększają czynniki takie jak: rozbieżna długość kończyn dolnych, nadmierne przodopochylenie miednicy i zrotowanie kości udowej do wewnątrz, osłabienie mięśni kończyn dolnych, starzenie się oraz podwyższony wskaźnik masy ciała (9, 10).
Ryc. 1. Czynniki ryzyka zerwania ścięgna Achillesa; G – czynniki genetyczne, Ś ‒ czynniki środowiskowe [źródło: (10)]
Biomechanika urazu
Pobrane podczas operacji zerwanych ścięgien Achillesa biopsje w większości przypadków wykazały zmiany zwyrodnieniowe. Wyniki badań sugerują możliwość scharakteryzowania zerwania ścięgna Achillesa jako ostrego urazu [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
