Medycyna hiperbaryczna
Medycyna hiperbaryczna ma długą historię. Wykorzystanie hiperbarii, czyli podwyższonego ciśnienia tlenu, jak wiele innych, nie do końca wyjaśnionych metod w okresie złotego wieku sanatoriów, czyli na przełomie XIX i XX wieku, odnajdujemy właśnie w medycynie sanatoryjnej. Co więcej, w Stanach Zjednoczonych w latach 30. ubiegłego wieku powstały nawet bary z „atmosferą hiperbaryczną”, gdzie podobno doznania, nie tylko gastronomiczne, miały inny wymiar.
Równolegle jednak, podobnie jak i pozostałe działy medycyny fizykalnej, dzięki rozwojowi techniki i przemysłowemu wykorzystaniu technologii medycznych, medycyna hiperbaryczna na trwałe weszła do leczenia różnych chorób, a jej przydatność nie budzi już wątpliwości.
Przydatność terapeutyczna hiperbarii wynika z faktu podwyższenia utlenowania tkanek innymi drogami niż tylko poprzez przenoszenie tlenu drogą erytrocytarną. Jedna z nich wynika z faktu, że podwyższony hiperbarycznie poziom tlenu w otoczeniu ciała pacjenta, zwłaszcza gdy to ciśnienie jest rzędu 2-3 atmosfer, zwiększa nawet kilkunastokrotnie rozpuszczalność tlenu w osoczu. Umożliwia to, oprócz tradycyjnego dostarczania tlenu drogą krwinek czerwonych, wykorzystanie także drogi osocza, co pozwala na zwiększenie utlenowania tkanek, które niezależnie od etiologii patologii mają upośledzoną podaż tlenu.
Ponadto, szczególnie w sytuacji, gdy występuje podwyższony hiperbarycznie poziom tlenu, w otoczeniu tkanek pacjenta dochodzi do korzystnego dla procesów [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
