Nurkowanie – forma niekonwencjonalnego wsparcia rehabilitacji żołnierzy powracających z bojowych misji zagranicznych – cz. II

Podsumowanie

Turnusy rehabilitacyjno-szkoleniowe z zastosowaniem nurkowania i opieką psychologiczną odnoszą dobre efekty we wspieraniu rehabilitacji weteranów po powrocie z misji zagranicznych. Zauważamy pozytywny wpływ hiperbarii i przebywania w środowisku wodnym potwierdzony wynikami badań.

Wewnętrzne umocnienie – poprawa samooceny jest czynnikiem koniecznym do podjęcia skutecznej rehabilitacji psychicznej; o ile fizykoterapia jest zazwyczaj skuteczna w leczeniu na poziomie fizycznym, o tyle nie zastąpi działań samego rehabilitowanego w kierunku powrotu do zdrowia, zapewnienia systematyczności i dobrego nastawienia do leczenia i rehabilitacji oraz życia w ogóle.

Program pomocy powinien być realizowany w sposób ciągły, wielopłaszczyznowy i wieloetapowy. Szersze włączenie wyspecjalizowanych organizacji pozarządowych wpłynie na ową wielopłaszczyznowość, zapewni uzupełniające formy wspomagające rehabilitację fizyczną i psychiczną.

W powrocie do funkcjonowania weteranów w społeczeństwie powinno pomagać państwo, które podjęło decyzję o wysłaniu żołnierzy w obszar konfliktu zbrojnego i powinno wziąć na siebie moralną gwarancję opieki w przypadku poniesionego uszczerbku na zdrowiu.

Opisane w artykule problemy dotyczą nie tylko weteranów wojennych, ale wszystkich zawodów z podwyższonym poziomem stresu, jak: policjant, ratownik medyczny, lekarz (zwłaszcza niektórych specjalizacji), strażak, strażnik graniczny i wszelkie służby ochrony i zabezpieczenia. W krajach Europie Zachodniej (np. w Holandii) są oni objęci terapią PTSD. W związku z tym wspomaganie rehabilitacji przez zastosowanie nurkowania i sportów wodnych może mieć uzasadnienie dla znacznie szerszej grupy niż weterani wojenni.

Nurkowanie sprawdza się też doskonale w pracy z osobami niepełnosprawnymi, zarówno fizycznie, jak i intelektualnie.

Galeria