Osteotomia kości piszczelowej w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Postępowanie fizjoterapeutyczne
Dodatkowo można łatwo łączyć ją z innymi procedurami na stawie kolanowym. Jednakże metoda posiada też parę wad, m.in. jest bardziej niestabilna niż CWHTO, wymaga ochrony przed wczesną inicjacją obciążania stawu, powoduje względne i niezamierzone wydłużenie kończyny (5, 6).
Technika CWHTO pozwala na szybki zrost kości ze względu na duży kontakt dobrze ukrwionej powierzchni kości gąbczastej w miejscu osteotomii. Również w tej technice możliwa jest jednoczesna korekcja zaburzeń rotacyjnych i translacyjnych. Możliwe są wczesne obciążanie oraz aktywizacja mięśnia czworogłowego uda. Ponadto ryzyko utraty korekty jest niskie. Jednak procedura wymaga rozległego otwarcia, osteotomii strzałkowej lub uwolnienia proksymalnego stawu piszczelowo-strzałkowego, co może prowadzić do powikłań nerwowo-naczyniowych. Boczna resekcja kości może powodować niepożądane skrócenie kończyny dolnej (5, 7).
HTO może powodować zmiany wysokości rzepki i tylnego nachylenia piszczeli (ryc. 3). OWHTO powoduje zmniejszenie wysokości rzepki, ponieważ guzowatość piszczeli jest obniżona z powodu otwarcia proksymalnej części kości piszczelowej podczas zabiegu. Wzrasta siła nacisku w stawie rzepkowo-udowym. Rośnie prawdopodobieństwo zwiększenia nachylenia tylnego, które ogranicza wyprost i [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
Nie przegap cennych porad i nowości ze świata fizjoterapii
– zapisz się do naszego newslettera już dziś!
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...
