Osteotomia kości piszczelowej w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Postępowanie fizjoterapeutyczne
Faza III (6-12 tygodni)
Jest to ważny etap dla obciążania kończyny. Progresywność obciążania kończyny pacjent może kontrolować samodzielnie za pomocą swoistego przewodnika, jakim jest dla niego ból oraz obrzęk. Niemniej jednak pacjenci powinni unikać długotrwałego stania i chodzenia. Celem tej fazy jest osiągnięcie pełnego obciążenia kończyny, odstawienie kul w okresie między 6.-8. tygodniem oraz optymalizacja siły mięśniowej. Często pacjenci będą obawiać się pełnego obciążenia kończyny, w takim przypadku możemy zastosować platformę dynamograficzną w celu kontroli obciążenia. Terapeuta powinien monitorować obciążanie kończyny, a także prowadzić reedukację chodu. W przypadku pacjentów z niestabilną osteotomią okres chodu o kulach wydłuża się o kolejne 4 tygodnie, czyli sięgając do 10 tygodni po operacji. Okres około 10. tygodnia jest dla pacjenta etapem zaawansowanych ćwiczeń siłowych i zwiększonej aktywności (fot. 6-8).
Pod koniec III fazy można zastosować pomiar siły mięśniowej za pomocą dynamometru, a następnie powtórzyć pod koniec etapu IV. Celem tego badania jest wykrycie dysproporcji pomiędzy prostownikami a zginaczami stawu kolanowego oraz zmierzenie progresji rehabilitacji pacjenta (3, 7, 9).
Faza IV (3.-9. miesiąc)
Jest to czas powrotu do aktywności fizycznej, początkowo przez wdrażanie ćwiczeń o niskiej intensywności, takich jak rower eliptyczny oraz rower stacjonarny. Następnie wprowadzane są ćwiczenia o wysokiej intensywności, takie jak bieganie, zaawansowany trening funkcjonalny oraz trening plyometryczny w zależności od potrzeb pacjenta (fot. 9). On sam powinien określać możliwość progresji ćwiczeń w tym etapie, monitorując [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
