Postępowanie fizjoterapeutyczne u kobiet z rozejściem spojenia łonowego podczas ciąży i połogu
Czynniki etiologiczne
Rozejście spojenia łonowego może ujawnić się w każdym okresie życia kobiety. Według Kelly’ego Owensa, patologia może mieć miejsce u 9% kobiet w pierwszym trymestrze ciąży, do 44 % w drugim i 15% w trzecim, a w okresie okołoporodowym u 2% pacjentek (5).
Przyczynami mogą być: urazy, zmiany zapalne, osteomalacja, zespół wrodzonej wiotkości stawowej, kontorcjonizm, zespół Marfana i inne. Do rozluźnienia dochodzi także z przyczyn hormonalnych w końcowym etapie ciąży w celu przygotowania kanału rodnego. Do przyczyn okołoporodowych zalicza się: dysproporcje między głową dziecka a kanałem rodnym (np. w przypadku makrosomii płodu u cukrzyków), energiczne zejście głowy płodu i ciężki poród wymagający użycia instrumentarium operacyjnego, np. kleszczy. Do czynników ryzyka należą: wykonywanie ciężkiej i/lub stojącej pracy, leptosomiczna budowa ciała, słaba mięśniowa stabilizacja głęboka przed ciążą, znaczny przyrost masy ciała, incydenty wcześniejszych rozejść spojenia (2, 3, 6, 10, 11). Zauważono również podatność genetyczną na separację kości łonowych przy niektórych aberracjach relaksyny (12).
Badanie kliniczne
Efektywność terapii zawsze jest uzależniona od właściwej diagnozy. Wywiad uzyskiwany od badanej powinien być wystarczająco szczegółowy i uwzględniać wszystkie dysfunkcje oraz patologie kończyn lokomocyjnych, a także dolnego odcinka kręgosłupa.
Prawidłowo przeprowadzony wywiad umożliwia uzyskanie informacji odnośnie objawów, które mają wpływ na zastosowanie fizjoterapii lub potrzebę konsultacji z innym specjalistą. W następnej kolejności ocenie poddaje się ogólną postawę ciała, wydolność kręgosłupa lędźwiowego [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
