Postępowanie fizjoterapeutyczne u kobiet z rozejściem spojenia łonowego podczas ciąży i połogu
Ćwiczenia powodujące duże obciążenia, np. nożyce poziome, trening na stepie, przysiady ze sztangą, nie są wskazane. Należy unikać ćwiczeń odwodzenia kończyn dolnych, ruchów asymetrycznych i rozciągania mięśni przywodzących. Ulgę przynoszą aktywności, takie jak pływanie (z wyłączenie pływania „żabką”) czy chodzenie w ciepłej wodzie. Z powodu oporu wody i zwiększonego nacisku na stawy miednicy niekiedy jednak powodują one pogłębienie się dolegliwości. Co więcej, to nazbyt wczesne i nadmierne obciążenia mają szkodliwy efekt destabilizujący spojenie łonowe (2, 21).
- Szkodliwym skutkom akinezy (podczas unieruchomienia) zapobiegają ćwiczenia łóżkowe – przeciwzakrzepowe, oddechowe, synergistyczne, czynne w leżeniu na plecach i na boku. W zależności od cofania się zmian chora powinna leżeć na usztywnionym łóżku, zwykle przez okres od 5 do 6 tygodni (10).
W ciąży i połogu ważne znaczenie ma aktywizacja mięśni dna miednicy, celem odciążenia przepony miednicy. U niektórych pacjentek wywoływanie skurczów mięśni przynosi zmniejszenie dolegliwości i ulgę. Trening dna miednicy poleca się kobietom w każdym okresie ich życia! Początkowo zaleca się niewielką liczbę powtórzeń, gdyż osłabione mięśnie pracują nieefektywnie, co powoduje ich szybkie znużenie, a nawet bolesność. Wskazany jest trening w pozycjach niskich, znoszący działanie sił grawitacyjnych na pęcherz moczowy. Siła skurczu powinna być submaksymalna z tego względu, że celem jest kontrola mięśni, a nie przyrost siły mięśniowej. Znaczenie ma też to, że angażowanie mięśnia poprzecznego brzucha prowadzi do synergicznej aktywizacji mięśni dna miednicy (11, 22).
Wśród objawów najczęściej występują:
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
