Postępy gojenia odleżyn II-IV stopnia po zastosowaniu elektrostymulacji anodowej

Wyniki

Przed leczeniem grupy nie różniły się znacząco statystycznie pod względem zmiennych charakteryzujących chorych (p > 0,05). Szczegółowe dane przedstawiono w tab. 2.

W wyniku 8-tygodniowego leczenia pole powierzchni odleżyn zmniejszyło się znamiennie statystycznie w obu grupach − w grupie EWN przed leczeniem wynosiło średnio 17,23 cm² (SD 18,02), a po 8 tygodniach zmniejszyło się średnio do 8,55 cm² (SD 13,09); p = 0,0006. W grupie kontrolnej wyniki te wynosiły odpowiednio: 21,28 cm² (SD 17,90) przed leczeniem i 12,75 cm² (SD 13,15) po leczeniu (p = 0,0008) (tab. 3). 

Porównanie procentowych zmian pola powierzchni odleżyn pomiędzy grupami wykazało, że po 8 tygodniach odleżyny poddane EWN zmniejszyły się w stopniu znamiennie statystycznie większym niż w grupie kontrolnej, tj. w grupie EWN, średnio o 67,98% (SD 26,53), a w grupie kontrolnej o 46,10% (SD 30,02); p = 0,044. 

Po 4 tygodniach w obu grupach stężenie cytokin prozapalnych we krwi zmniejszyło się znamiennie statystycznie. W grupie EWN przed leczeniem stężenie TNF-α wynosiło średnio 11,36 pg/ml (SD 7,84), a po leczeniu − 7,71 pg/ml (SD 3,54); p = 0,0006, natomiast stężenie IL-1β przed leczeniem wynosiło średnio 10,46 pg/ml (SD 5,87), a po leczeniu − 4,77 pg/ml (SD 3,89); p = 0,0009. W grupie kontrolnej przed leczeniem średnie stężenie TNF-α wynosiło 9,58 pg/ml (SD 3,72), a IL-1β − 10,96 pg/ml (SD 7,70). Natomiast po leczeniu wyniki te [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas