Przygotowanie motoryczne w środowisku wodnym – kształtowanie wytrzymałości
Reakcja fizjologiczna
Natychmiastowa reakcja metaboliczna oraz układu krążeniowo-oddechowego jest zależna od kilku czynników, takich jak: głębokość wody, liczba zaangażowanych w ruch części ciała, częstotliwość ruchów kończyn i – w przypadku ćwiczeń z muzyką – tempo (8). Te różne zmienne wpływające na odpowiedź metaboliczną i fizjologiczną powodują, że analizy porównawcze różnych form treningu są trudne w interpretacji.
Z badań Benelliego i wsp. (9) wynika, że kobiety wykonujące identyczny zestaw ćwiczeń na lądzie, w wodzie płytkiej (0,8 m) i wodzie głębokiej (1,4 m) uzyskały odpowiednio niższe wartości częstości skurczów serca i mleczanu we krwi. Evans i Cureton (10) zaobserwowali, że ćwiczenia w wodzie z wykorzystaniem stepu skutkowały niższymi wartościami poboru tlenu i skali Borga w porównaniu z tymi samymi ćwiczeniami wykonywanymi na lądzie. Ćwiczenia były wykorzystywane w wodzie do poziomu klatki piersiowej, gdzie siła wyporu niweluje znacząco siłę ciężkości, skutkując niższym wydatkiem energetycznym, przy tych samych ruchach co na lądzie.
Badania Darby i Yaekle’a (11) sugerują, że niższe wartości częstości skurczów serca nie muszą koniecznie być interpretowane jako warunek niższych wartości poboru tlenu czy mniejszego wydatku energetycznego. W badaniach tych wykazano, że dodając ruchy kończyn górnych podczas ćwiczeń kończyn dolnych wykonywanych w wodzie, zwiększa się częstość skurczów serca oraz zużycie tlenu.
Bocalini i wsp. (12) oraz Takeshima i wsp. (13) wykazali, że ćwiczenia w środowisku wodnym wykonywane przez starsze kobiety 3 razy w tygodniu, [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
