Regeneracja włókien mięśniowych po urazach sportowych – od teorii do praktyki
Strategie działania w celu usprawnienia regeneracji mięśniowej − praktyka kliniczna
Faza zapalna jest reakcją żywej tkanki na wszystkie postacie uszkodzenia pojawiającą się około 1,5 dnia po jej uszkodzeniu. Czas trwania tej fazy może być, w zależności od rozległości urazu i zachowania się pacjenta, wyraźnie dłuższy. W fazie zapalnej w badaniu fizykalnym dominują: rozlana bolesność, obrzęk, zaczerwienienie, zwiększone ocieplenie, zwiększenie napięcia. Koniec fazy zapalnej klinicznie określają: brak ciągłej reakcji bólowej, wyraźnie zmniejszony gradient temperatury w stosunku do otaczającej zdrowej tkanki, zmniejszenie obrzęku itp. Celem postępowania w ostrej fazie (bezpośrednio po urazie) jest zatrzymanie krwawienia w celu ograniczenia strefy martwicy. Podstawą postępowania jest algorytm:
P – Prevention – prewencja
R – Rest – odpoczynek
I – Ice – zimno
C – Compression – ucisk
E – Elevation – elewacja
Chociaż nie ma twardych danych klinicznych z randomizowanych badań klinicznych, w badaniach eksperymentalnych wykazano, że takie postępowanie zmniejsza rozległość uszkodzenia mięśni, zwłaszcza w przypadku rozległych urazów (rozdarcie IIIA lub IIIB) (24). Poprzez natychmiastowe unieruchomienie kończyny po pełnym przerwaniu ciągłości mięśnia wykazano, że zapobiega to retrakcji zerwanych przyczepów mięśniowych, które powoduje powstanie dużej przerwy między uszkodzonymi fragmentami, skutkuje formowaniem mniejszego krwiaka niż w przypadku bez unieruchomienia (7).
Interwencja terapeutyczna w fazie zapalnej
- Określenie wielkości reakcji zapalnej za pomocą oceny takich zmian, jak: typowy dla stanu zapalnego ból, obrzęk, zaczerwienienie, zaburzenie funkcji, a zwłaszcza temperatury skóry ponad [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
