Rehabilitacja kardiologiczna u pacjenta po zawale serca – etap poszpitalny
Dodatkowo u pacjentów po zawale serca 2-3 razy w tygodniu powinien być prowadzony trening oporowy. Jego cele to zwiększenie siły mięśniowej i poprawa wydolności układu sercowo-naczyniowego. Trening oporowy ma charakter wysiłku dynamicznego. W jego trakcie pacjent powinien wykonywać ćwiczenia izotoniczne (generowanie siły podczas zmiany długości mięśni) lub izokinetyczne (generowanie siły przy stałej prędkości kątowej). Przed rozpoczęciem tej formy aktywności fizycznej konieczne jest określenie u pacjenta maksymalnego obciążenia treningu. Wyznacza się go metodą dynamometrycznego pomiaru siły za pomocą dynamometrii izokinetycznej lub próby jednokrotnego maksymalnego powtórzenia (1-RM). Ze względu na zwiększającą się siłę mięśniową, celem dostosowywania do niej oporu, pomiary te powinny być okresowo powtarzane. Trening oporowy powinien być rozpoczęty po co najmniej tygodniu od rozpoczęcia treningu wytrzymałościowego. Zalecane jest ustalenie takiego obciążenia ćwiczeń, aby pacjent początkowo w ciągu minuty był w stanie wykonać 10-12 powtórzeń w jednym cyklu, przy zaangażowaniu około 30-50% maksymalnej siły mięśniowej. Należy powtarzać 1-3 cykle w serii, którą można wykonywać 1-3 razy, pomiędzy seriami powinny być 2-minutowe przerwy. Zalecane jest wykonywanie zestawu 8-10 ćwiczeń angażujących różne grupy mięśniowe. Ćwiczenia [...]
Mogą zainteresować Cię również
Nie przegap cennych porad i nowości ze świata fizjoterapii
– zapisz się do naszego newslettera już dziś!
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...
