Rehabilitacja kardiologiczna u pacjenta po zawale serca – etap poszpitalny
W II etapie usprawniania, w zależności od oceny ryzyka zdarzeń sercowych (tab. 2), wydolności fizycznej (ocena podczas testu wysiłkowego) i stanu klinicznego pacjentów kwalifikuje się do jednego z czterech modeli rehabilitacji (tab. 4).
Ta kwalifikacja umożliwia zaplanowanie pacjentowi indywidualnego programu treningowego (5-7). W zależności od modelu są stosowane różne rodzaje treningów, które różnią się częstotliwością, czasem trwania i intensywnością.
Pacjenci zakwalifikowani do modelu A charakteryzują się dobrą tolerancją wysiłku oraz niskim ryzykiem powikłań. W tej grupie chorych, podczas kwalifikującego do usprawniania badania wysiłkowego uzyskano wynik ≥ 7 MET (bieżnia ruchoma) lub ≥ 100 W (cykloergometr). Treningi wytrzymałościowe są prowadzone w formie ciągłej lub interwałowej, trwają około 30 min. Składają się naprzemiennie z 3-minutowego okresu obciążenia, po którym występuje 2-3-minutowa faza odpoczynku (minimalne obciążenie). Natomiast treningi oporowe są prowadzone pod postacią treningu stacyjnego (trening interwałowy, na cykloergometrze naprzemiennie z wiosłowaniem, ćwiczeniami na stepie, orbitreku), trwają około 30 min. Stanowią uzupełnienie ćwiczeń na cykloergometrze. W trakcie ćwiczeń ogólnousprawniających są wykonywane: gimnastyka oddechowa, [...]
Mogą zainteresować Cię również
Nie przegap cennych porad i nowości ze świata fizjoterapii
– zapisz się do naszego newslettera już dziś!
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...
