Rehabilitacja kardiologiczna u pacjenta po zawale serca – etap poszpitalny
Jego cele to: dalsza poprawa tolerancji wysiłku, podtrzymanie efektów dotychczasowego leczenia i usprawniania oraz redukcja ryzyka ponownego zachorowania. Etap ten pacjent powinien kontynuować do końca życia. Jest realizowany wyłącznie ambulatoryjnie.
W etapie III pacjenci kwalifikowani są do trzech modeli rehabilitacji (model A, B, C) (tab. 6). Tak jak w etapie II pacjenci z małym ryzykiem mają zalecany model A usprawniania, pacjenci z średnim ryzykiem i dobrą tolerancją wysiłku – model B, a pacjenci z średnim ryzykiem i średnią lub niską tolerancją wysiłku oraz z wyskokiem ryzykiem, ale dobrą tolerancją wysiłku – model C. W tym etapie usprawniania początkowo pacjentom zaleca się treningi na cykloergometrze lub bieżni, a w późniejszym okresie ćwiczenia ogólnokondycyjne. Ponadto u chorych zakwalifikowanych do modelu A i B w III okresie zalecane jest wprowadzenie ćwiczeń oporowych w postaci treningu stacyjnego.
System treningowy Milon wykorzystywany w rehabilitacji kardiologicznej
W każdym modelu po zakończeniu każdego okresu wskazana jest kompleksowa ocena ryzyka i w zależności od wyników pacjenta możliwa jest zmiana jego kwalifikacji do innego modelu usprawniania.
Warto podkreślić, że zespół terapeutyczny powinien w trakcie treningów przedstawić pacjentowi korzyści z wykonywania regularnej aktywności fizycznej oraz pomóc znaleźć taką jej formę, która będzie akceptowana i dzięki temu kontynuowana poza ośrodkiem rehabilitacji. Zarówno pacjent, jak i jego rodzina powinni być poinformowani o zalecanej intensywności wysiłku [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
