Rehabilitacja neurologiczna jako ważny aspekt rozwoju psychomotorycznego u dzieci

Można stosować pośrednie rozciąganie mięśni kończyn dolnych (np. mięśnia trójgłowego łydki), jak pokazano na fot. 1. Stosując zbliżanie przyczepów mięśniowych, wpływamy na napięcie komórek intrafuzalnych, których wrzecionka nerwowo-mięśniowe są wrażliwe na rozciąganie i pobudzane przez neurony ruchowe gamma. Następnie można zastosować masaż poprzeczny na całej długości mięśnia, w szczególności w miejscu przejścia brzuśca mięśniowego w ścięgno. Z kolei później aplikuje się techniki wspomagania normalnych wzorców ruchów. Takie wyniki można osiągnąć, dając dziecku normalne doznania sensomotoryczne. W miarę jak dziecko uzyskuje stabilizację postawy, terapeuta stopniowo wycofuje wsparcie. Techniki postępowania i działania leczniczego podlegają ciągłym zmianom, ponieważ są dostosowywane do odpowiedzi konkretnego dziecka.

Na zdjęciach zamieszczonych w artykule zaprezentowano pacjentkę w wieku 1,3 lat z rozpoznanym małogłowiem, dysplazją oskrzelowo-płucną, osteopenią wcześniaczą i oczopląsem. Na fot. 2 i 3 pokazano techniki torowania oraz aktywizację prawidłowych wzorców motorycznych w pozycji czworacznej wraz z przejściem do siadu. Co będzie skutkowało zintegrowaniem reakcji równoważnych i nastawczych, jak i również znormalizowania napięcia posturalnego.

Na fot. 3-5 zademonstrowano [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas