Rola fizjoterapeuty w procesie bioregeneracji
Każdy organizm posiada indywidualną ilość zapasów energetycznych. Wysiłek, czy to fizyczny, czy umysłowy, prowadzi do zmęczenia, czyli wyczerpania zasobów energetycznych. Zaprzestanie wysiłku i odpoczynek prowadzą do ich regenerowania. Wartość zasobów wraca do stanu wyjściowego. Dzięki zastosowaniu zmniejszonego obciążenia treningowego po okresie jego wzmożenia dochodzi do superkompensacji, czyli opóźnionego przyrostu sprawności (6, 7). Prowadzi to do pożądanej nadbudowy zapasów energetycznych ponad stan wyjściowy, poprawy wydolności i sprawności. Nowy stan homeostazy stwarza większe możliwości treningowe i poprawia wyniki sportowca (8).
Jednakże w sytuacji, kiedy trening o wysokiej intensywności jest kontynuowany (przedłużany), mimo że faza przeciążenia powinna zostać zakończona i powinno nastąpić przejście w fazę odciążenia, może dochodzić do niekorzystnego zjawiska, jakim jest przetrenowanie (6).
Teoria odnowy
Regeneracja, będąca wieloczynnikowym procesem, zawiera się w trzech oddzielnych fazach. Mowa tu o śródwysiłkowej, powysiłkowej i długoterminowej odnowie. Zrozumienie procesów zachodzących w ustroju zawodnika, skutków wpływu treningu oraz środków odnowy pozwala na dostosowanie i spersonalizowanie planów treningowych, a dzięki temu maksymalizowanie ich wyników (2, 3).
Regeneracja śródwysiłkowa obejmuje czas między kolejnymi wysiłkami potrzebny na odbudowę zapasów energetycznych. W odpowiedzi na wysiłek w wyniku pracy mięśniowej poziom ATP (adenozyno trifosforan – związek, z którego organizm czerpie energię) ulega zmniejszeniu.
Odtworzenie ATP jest możliwe w znacznym stopniu po zastosowaniu przerwy między wysiłkami (po około 30 sekundach odbudowa na poziomie 75%) dzięki systemowi fosfagenowemu, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
