Rola masażu w fizjoterapii
To zapewnia głównie wspomniana wcześniej technika głaskania głębokiego, ale także technika ugniatania. Technika ta ma jedynie powodować odkształcenia w granicach ruchomości części kurczliwej mięśnia, tak aby doprowadzać do podrażnienia włókien infrafuzalnych i tym samym niejako resetować regulację napięcia spoczynkowego mięśnia (8, 9). Jednocześnie na drodze odruchowej ma doprowadzać do rozszerzenia się naczyń krwionośnych w mięśniu i zwielokrotnienia przepływu w nim krwi. Błędne jest założenie, że techniką ugniatania mamy za zadanie „wyciskać” krew z mięśnia. W trakcie odkształcania nie wolno zapominać o budowie anatomicznej. Trzeba pamiętać, że komórki mięśniowe mają delikatną budowę, a ich wytrzymałość na ściskanie czy rozciąganie jest spowodowana obecnością włókien kolagenowych tworzących śródmięsną, omięsną i namięsną.
W masażu uwzględnia się również oklepywanie oraz wibrację, które odgrywają jednak marginalną rolę w medycynie. W obu przypadkach mamy do czynienia z drganiami o zróżnicowanej amplitudzie i częstotliwości. Działanie wibracji sprowadza się w istocie do zaburzania funkcji przewodnictwa w nerwach w wyniku okresowego wywoływania hamowania presynaptycznego. Należy jednak podczas jej stosowania wykazać należytą ostrożność i uwzględnić fakt, że wibracja stosowana przez dłuższy czas może stanowić pewne zagrożenie chorobą wibracyjną zarówno dla pacjenta, jak i fizjoterapeuty. Mogą także występować zaburzenia funkcjonale: pęcherza moczowego (wysiłkowe nietrzymanie moczu), ruchu perystaltycznego w jelitach (zaparcia) lub w narządach rodnych. Wymienione zmiany nie występują bezpośrednio po zabiegu, ale są wynikiem sumowania negatywnych bodźców przy wielokrotnie powtarzanej ekspozycji na wibrację.
Analiza pozycji ułożeniowych
Zrozumienie oddziaływania poszczególnych technik [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
