Rola rehabilitacji w zaburzeniach urojeniowych – opis przypadku

W literaturze pesymizm (fr. pessimisme, łac. pessimus – najgorszy) oznacza postawę wyrażającą się w skłonnościach do dostrzegania tylko ujemnych stron życia, negatywnej oceny otaczającej rzeczywistości oraz niedalekiej bądź dalekiej przyszłości (23). Przeciwieństwem owego zjawiska pesymizmu jest optymizm. Jako fizjologiczna postawa wobec świata pesymizm pojawia się w szkole cyrenejskiej w V w. p.n.e. jako przeciwieństwo hedonizmu. Pesymizm to także pogląd filozoficzny, którego cechą charakterystyczną jest brak wiary w przyszłość, postęp społeczny, celowość życia oraz jego wartości. Rozróżniamy pesymizm psychologiczny i pesymizm metafizyczny. Pesymizm psychologiczny charakteryzuje nastrój lub emocjonalna skłonność do dopatrywania się wszędzie wszelkich przejawów lub zapowiedzi złych rzeczy, z którymi wiąże się stosunek do świata z przejawami lęku i poczuciem bezsilności chorego. Pesymizm metafizyczny polega na dostrzeganiu w złu jedynej albo najważniejszej zasady świata widzialnego. Powyższe zło pełni funkcję „arche”, co można rozumieć jako coś absolutnie pierwszego, rządzącego światem, a wiedza opiera się na wskazaniu leżącego u podstaw całej rzeczywistości zła (23). Zaburzenia myślenia, przekonanie chorego o istnieniu rzeczy, zjawisk czy wydarzeń wokół niego, które naprawdę nie istnieją, to wspomniane urojenia. Oczywiście [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas