Rwa barkowa – przewodnik dla fizjoterapeuty
Leczenie zachowawcze
Celem leczenia jest zmniejszenie bólu, poprawa funkcji neurologicznych, zapobieganie nawrotom i umożliwienie pacjentowi powrotu do codziennego życia. Ponieważ naturalny przebieg radikulopatii szyjnej wydaje się korzystny, w większości przypadków leczenie zachowawcze uważa się za leczenie z wyboru, a poprawa następuje niezależnie od wybranej metody leczenia (2, 4).
Nieoperacyjne leczenie radikulopatii szyjnej obejmuje szereg różnych działań, w tym:
- Unieruchomienie – po wystąpieniu objawów można podjąć próbę krótkiego unieruchomienia. Zazwyczaj miękki kołnierz szyjny jest wystarczający, aby zapewnić ograniczenie ruchu i zmniejszenie podrażnienia korzeni nerwowych. Należy zachować ostrożność w przypadku długotrwałego unieruchomienia (dłużej niż 1-2 tygodnie), ponieważ może ono prowadzić do osłabienia i zaniku mięśni szyi.
- Kinezyterapię – wzmacnianie i rozciąganie odcinka szyjnego, obręczy barkowej i ramienia. Dobrze zaprojektowany program fizjoterapii powinien prowadzić pacjenta w miarę ustępowania bólu, zaczynając od delikatnych ćwiczeń ruchowych w bezbolesnych zakresach i dodając stopniowo bardziej wymagające wersje ćwiczeń w miarę ustępowania objawów.
- Trakcję odcinka szyjnego – może być ona wykonana ręcznie przez fizjoterapeutę lub z zastosowaniem specjalnych urządzeń.
- Manipulacje odcinka szyjnego – należy mieć na uwadze potencjalne ryzyko powikłań.
- Farmakoterapię – doustne leki przeciwbólowe są powszechnie stosowane w leczeniu pacjentów z radikulopatią szyjną. Podstawą leczenia są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). NLPZ mają działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne oraz zapewniają ulgę, działając na kaskadę zapalną w korzeniach nerwowych; dodatkowo w niektórych przypadkach stosuje się leki obniżające wzmożone napięcie mięśni. W ostrej fazie w celu opanowania [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji




