Tendinopatia ścięgna Achillesa – przewodnik terapeuty, cz. 1
Ścięgno Achillesa przyczepia się dystalnie do tylno-górnej wyniosłości piętowej. Przyczep ma przyśrodkowe i boczne wypustki, tworząc kształt półksiężyca, aby rozproszyć naprężenia. Dopływ krwi do przyczepu ścięgna Achillesa pochodzi głównie ze splotu tętniczego wzdłuż kości piętowej, który jest zaopatrywany przez tętnice strzałkową i piszczelową tylną. Kaletki maziowe podskórna i zapiętowa otaczają ścięgno i zmniejszają tarcie między nim a sąsiadującymi tkankami (7-9).
Wyróżnia się dwa typy tendinopatii ścięgna Achillesa:
- Środkową (stanowi około 66% przypadków) – objawiającą się w obszarze niedokrwiennym, podatnym na urazy i przeciążenie, zlokalizowanym 2-6 cm proksymalnie od przyczepu do kości piętowej.
- Na przyczepie (insercyjną) – obejmującą obszar połączenia ścięgna z kością, poddawany obciążeniom rozciągającym (powierzchowna strona ścięgna) i kompresyjnym (głęboka część ścięgna) (7-9, 11).
Rozróżnienie między tymi dwoma typami jest uzasadnione, ponieważ wydaje się, że istnieje różnica w rokowaniu oraz postępowaniu podczas leczenia niechirurgicznego (5).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
Nie przegap cennych porad i nowości ze świata fizjoterapii
– zapisz się do naszego newslettera już dziś!
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...
