Terapie neurorozwojowe w służbie pediatrii
Na podstawie wcześniej przeprowadzonego badania wybierany jest taki, którego niepełny rozwój ogranicza możliwości opanowania bardziej skomplikowanych funkcji motorycznych, a następnie jest wdrażana adekwatna stymulacja mająca na celu minimalizację ograniczeń. Terapia ma charakter progresywny, a zastosowane techniki opierają się na wiedzy neurofizjologicznej dotyczącej odruchowych reakcji układu nerwowo-mięśniowego dziecka na skutek wywołanego przez terapeutę ruchu. Jeżeli terapii są poddawane dzieci starsze z mniejszymi deficytami, terapeuta identyfikuje na podstawie karty badania grupy mięśni wykazujących największy stopień zaburzeń ograniczających codzienne funkcjonowanie W takim przypadku analizuje się funkcję mięśni i dobiera w celu ich usprawnienia ćwiczenia o charakterze izolowanym i globalnym. Taka forma jest przeznaczona dla pacjentów współpracujących, bowiem niezbędne jest wykonywanie komend wyartykułowanych przez terapeutę. Ponadto przybliżona czytelnikowi rozbudowana koncepcja neurorowojowa ma na uwadze podczas terapii regulację napięcia mięśniowego pacjentów z hipertonią, hipotonią oraz z dyskinezą. W zależności od prezentowanego problemu techniki terapeutyczne są aplikowane w formie tzw. niskiej lub wysokiej stymulacji poprzez dobór takich parametrów jak wielkość, częstotliwość aplikowanej siły oraz rejon oddziaływania. W ten sposób z pozoru ta sama technika manualna lub ćwiczenie może [...]
Mogą zainteresować Cię również
Nie przegap cennych porad i nowości ze świata fizjoterapii
– zapisz się do naszego newslettera już dziś!
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...
