Wybrane testy kliniczne wykorzystywane do badania równowagi jako składowej propriocepcji
Próba paluch – pięta
Pozycja wyjściowa: Badany staje ze stopami ustawionymi w pozycji wykroczno-zakrocznej na linii wyznaczonej umownie na podłożu (najczęściej wyznaczana długość to odcinek 5 m) w taki sposób, że paluchem kończyny dolnej zakrocznej dotyka pięty kończyny dolnej wykrocznej. Kończyny górne są ustawione w odwiedzeniu do kąta 90° w stawach ramiennych, stawy łokciowe są wyprostowane, a przedramiona – ustawione w pronacji.
Wykonanie: I etap – oczy otwarte: badany na komendę wykonuje marsz w przód po linii, każdorazowo dotykając piętą do palucha kończyny dolnej zakrocznej; II etap – oczy zamknięte: badany na komendę słowną zamyka oczy i wykonuje marsz po linii. Po przejściu ustalonego dystansu badający wydaje komendę „stop”, a badany staje i otwiera oczy.
Interpretacja wyników: Ocenie podlega stopień zbaczania z wyznaczonej linii podczas marszu. Wynik próby jest nieprawidłowy, gdy badany schodzi z wyznaczonej linii prostej.
Uwagi: Badanie może pozornie dawać objawy patologiczne w przypadku zmian zwyrodnieniowych stawów kończyn dolnych, a także u osób w wieku podeszłym.
Próba palec – nos
Pozycja wyjściowa: Badany staje obunóż ze stopami ustawionymi na szerokość bioder, kończyny górne są odwiedzione do 90° w stawach ramiennych, stawy łokciowe są wyprostowane, a przedramiona – ustawione w pronacji.
Wykonanie: Badany przenosi masę ciała na jedną kończynę dolną, [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
