Trening korekcyjny dla osób pracujących w pozycji siedzącej – część I
Warto zaznaczyć, że w niniejszej pracy uwzględniono jedynie najbardziej powszechnie występujące dysfunkcje narządu ruchu, wynikające z ograniczonej aktywności fizycznej w stosunku do długotrwale występującej pozycji siedzącej.
Długotrwale utrzymywana pozycja siedząca wpływa na zaburzenie napięcia mięśniowego, co stopniowo powoduje utratę kontroli motorycznej w czynnościach funkcjonalnych, a tym samym zmniejszenie globalnej mobilności. Przykładem takiego zjawiska jest wzrost napięcia w obrębie tylnej taśmy mięśniowo-powięziowej, która w tej sytuacji staje się swoistym bezpiecznikiem przeciążeń w pozycji siedzącej (7, 8).
Kolejną szeroko opisywaną dysfunkcją jest zespół skrzyżowania dolnego wg Jandy. W następstwie pozycji siedzącej wpływa on na osłabienie systemu stabilizacji mięśniowej kręgosłupa głównie w odcinku lędźwiowym.
Skutkami tego osłabienia są: stopniowa dehydratacja krążków międzykręgowych, utrata mobilności, kompensacyjne przodopochylenie miednicy, a w późniejszym czasie niestabilności i dyskopatie głównie na poziomie segmentu L5/S1 (9-11). Wyniki badań wykazują, że są to najczęściej występujące problemy kręgosłupa dorosłego człowieka wypływające na ograniczenie jego codziennej aktywności.
Deficyty w mobilności są obserwowane również w odcinku piersiowym kręgosłupa. W tym przypadku mamy najczęściej do czynienia z pogłębiającą się kifozą piersiową. Takie ustawienie doprowadza do stopniowej utraty wyprostu i rotacji na segmentach ruchowych, co z czasem wpływa na nieprawidłową funkcję tułowia. Tutaj znamiennym przykładem jest obniżenie łuków żeber i mostka, co doprowadza do dysfunkcji wdechowej klatki piersiowej, zaburzając jej mechanikę, co dodatkowo prowadzi do zmniejszenia tolerancji wysiłku fizycznego (6, 12). Ustawienie klatki piersiowej jest również kluczowe [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
