Upadki osób starszych – problemy i wyzwania w pracy fizjoterapeuty
Na co najmniej jeden upadek w roku narażona jest średnio co trzecia osoba w wieku powyżej 65 lat, aż 50-67% pensjonariuszy domów opieki, 33% mieszkających samodzielnie, 20% chorych hospitalizowanych. 50% upadków osób starszych skutkuje urazami prowadzącymi do pobytu w szpitalu, ograniczeniem sprawności fizycznej, a nawet zgonem. Prawie połowa osób, które doświadczyły upadku, upadnie po raz kolejny w ciągu roku. Najczęściej następstwem upadku jest niewielki uraz tkanek miękkich, ale 10-15% z nich zakończonych jest złamaniem, a 5% – poważnym urazem tkanek miękkich lub urazem głowy. Obrażenie związane z upadkiem o 50% częściej zgłaszają kobiety niż mężczyźni. Poważne urazy tkanek miękkich lub złamania wskutek upadków dwukrotnie częściej występują wśród pensjonariuszy instytucji opiekuńczych niż wśród osób mieszkających we własnych domach.
Około 10-15% z incydentów upadku jest przyczyną cięższych obrażeń narządów wewnętrznych, takich jak wstrząśnienia mózgu, krwiaki wewnątrzczaszkowe, oraz uszkodzeń związanych z układem mięśniowo-szkieletowym. Uszkodzenia mięśniowo-szkieletowe dotyczą najczęściej złamań, szacuje się, że około 5-6% osób, które upadły, doznaje złamań. Natomiast w 95% złamania szyjki kości udowej są powodowane przez upadki.
Urazy powstałe wskutek upadku rzadko są przyczyną zgonu osób starszych, ale w populacji osób > 65. r.ż. przypadkowe upadki stanowią główną przyczynę urazu prowadzącego do zgonu. Liczba zgonów związanych z upadkiem zwiększa się wraz z wiekiem i liczbą chorób współistniejących. Śmiertelność związana z niektórymi urazami będącymi następstwem upadków, np. złamaniami bliższego końca kości udowej, jest szczególnie duża w ciągu pierwszych 6 miesięcy, zwłaszcza u mężczyzn.
[...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
