Uszkodzenia rzepki jako przejawy zaburzeń biomechaniki stawu rzepkowo-udowego
Metodyka badania przedmiotowego
- W pierwszej kolejności ocenia się, czy w stawie kolanowym nie występuje płyn – w tym celu wykonuje się objaw balotowania rzepki, następnie ocenia się ciągłość jej troczków, wykonując test przemieszczenia rzepki (6).
- Kolejnym etapem powinna być ocena ciągłości więzadła właściwego rzepki poprzez ocenę palpacyjną jego przebiegu.
- Dokonuje się również oceny ciągłości ścięgna mięśnia czworogłowego uda (np. przy wykorzystaniu testu Dreyera) (6, 9). Przy bocznym przeparciu rzepki można wykonać test McConnella, który polega na medializacji rzepki i złagodzeniu występujących dolegliwości bólowych (9).
- Objawami, które mogą wskazywać na uszkodzenie chrząstki stawowej rzepki, są objaw Zohlena oraz objaw trzeszczenia kolana (6, 9).
Jak wspomniano – ostre urazy kolana, które dotyczą uszkodzenia aparatu wyprostnego kolana, w większości przypadków wymagają leczenia operacyjnego, natomiast urazy o charakterze przeciążeniowym w pierwszej kolejności mogą być leczone nieoperacyjnie (5). Leczenie nieoperacyjne w głównej mierze opiera się na wyrównaniu występującego dysbalansu mięśniowego, który jest regułą u wszystkich chorych, u których występują dolegliwości bólowe w okolicy kolana. W programie usprawniania należy uwzględnić przykurcz pasma biodrowo-piszczelowego (dodatkowy wynik testu Obera) i metody jego rozciągania (4, 5, 6). Prawidłowo dobrane ćwiczenia i ich systematyczne wykonywanie połączone z edukacją chorego, która powinna opierać się na dokładnym wyjaśnieniu biomechaniki stawu kolanowego oraz ewentualnym wykluczeniu z życia chorego czynności/ruchów, które będą powodować ponowne pojawianie [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
