Uszkodzenia rzepki jako przejawy zaburzeń biomechaniki stawu rzepkowo-udowego
Niestety większość chorych ma skłonność do odciążania kończyny dolnej operowanej, dlatego w przypadku zabiegów operacyjnych zaleca się poruszanie w asekuracji dwóch kul łokciowych przez około 2-4 tygodnie tak, żeby odtworzyć prawidłowy stereotyp chodu i zapobiec sytuacji, w której bardziej obciążana będzie kończyna dolna nieoperowana, co w konsekwencji może przyczynić się do jej przeciążenia. Chory powinien poruszać się w pełnym wzorcu chodu, akcentując kontakt pięty z podłożem i osiowe obciążanie wyprostowanego stawu kolanowego (2). W przypadku „mniejszych” zabiegów poruszanie się w asekuracji kul łokciowych można ograniczyć do około 2 tygodni, natomiast w przypadku leczenia powierzchni stawowych powinien to być okres około 4 tygodni. Po rekonstrukcji aparatu wyprostnego kolana lub zszyciu troczków przyśrodkowych rzepki wraz z ich duplikacją (zabieg przeprowadzany po zwichnięciu rzepki) zaleca się, aby chory poruszał się w asekuracji dwóch kul łokciowych do czasu, kiedy nie osiągnie 90 stopni zgięcia w stawie kolanowym. Poruszanie się po schodach krokiem naprzemiennym jest możliwe w sytuacji, kiedy chory może przemieszczać się po powierzchniach płaskich w sposób naturalny. Zakłada się, że nie powinno to nastąpić wcześniej niż po 4. tygodniu od przeprowadzonenia zabiegu operacyjnego. Warto też zobligować chorego, aby w pierwszym okresie wchodził w górę po schodach krokiem naprzemiennym, a przez kolejne dwa tygodnie schodził krokiem dostawnym.
Schodzenie po schodach jest znacznie trudniejsze niż wchodzenie po nich i może wyzwalać większe dolegliwości bólowe zlokalizowane w okolicy rzepki, przez co może przyczyniać się do odwzorowania nieprawidłowego wzorca ruchowego. Ponadto, wchodząc w górę po schodach, część ciężaru [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
