Uszkodzenia więzadeł stawu kolanowego − postępowanie usprawniające
Funkcja więzadeł
Staw kolanowy od strony bocznej wzmacniany jest przez dwa więzadła poboczne: strzałkowe i piszczelowe, których głównym zadaniem jest ograniczanie ruchów w płaszczyźnie strzałkowej, dodatkowo wzmacniają one boczne ściany torebki stawowej, dzięki czemu rzadziej ulegają całkowitemu uszkodzeniu w przypadku występujących urazów (5).
Więzadło poboczne strzałkowe w przekroju poprzecznym ma kształt okrągłego powrózka i przyczepia się od nadkłykcia bocznego kości udowej do głowy strzałki; jego długość wynosi około 50-60 mm. Głównym zadaniem więzadła pobocznego strzałowego jest ograniczanie szpotowości kolana (1, 2).
Więzadło poboczne piszczelowe jest znacznie szersze i dłuższe, a jego przyczepy znajdują się na nadklykciu przyśrodkowym kości udowej i na przyśrodkowej powierzchni kości piszczelowej; łączy się ze ścianą torebki stawowej i dodatkowo przyczepia się do łąkotki przyśrodkowej, co w przypadku urazu więzadła predysponuje również łąkotkę do uszkodzenia.
Długość więzadła pobocznego piszczelowego wynosi około 90-100 mm, a jego szerokość waha się w przedziale 20-25 mm. Ze względu na topografię można wyróżnić dwie składowe więzadła: powierzchowną, która określana jest jako właściwe więzadło, oraz składową głęboką, która jest bezpośrednio zrośnięta z torebką stawową. Więzadło poboczne piszczelowe ogranicza ruch koślawienia stawu kolanowego (9).
Więzadło krzyżowe przednie zbudowane jest z dwóch pęczków: przednio-przyśrodkowego oraz tylno-bocznego (niektórzy autorzy wyróżniają również pęczek pośredni, który może być strefą pośrednią łączącą dwa główne). Więzadło krzyżowe przednie przyczepia się do powierzchni wewnętrznej kłykcia [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
