Uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego (ACL) – leczenie zachowawcze czy chirurgiczne
Przyczyny i czynniki epidemiologiczne uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego
Więzadło krzyżowe przednie jest jednym z kluczowych elementów stabilizujących staw kolanowy. Jego uszkodzenie może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, m.in. ograniczonej zdolności funkcjonowania stawu czy przedwczesnej artrozy oraz następstw społeczno-ekonomicznych oddziałujących na relacje rodzinne, zawodowe, a także aspekt finansowy.
Więzadło krzyżowe przednie kontroluje ruchomość przedniej części kości piszczelowej, ograniczając ją jednocześnie przed nadmierną ruchomością. Budowa tego więzadła obejmuje dwa główne pęczki: tylno-boczny (PL) i przednio-przyśrodkowy (AM). Oba pęczki mają swój przyczep początkowy po tylno-przyśrodkowej stronie kłykcia bocznego kości udowej i kończą się przed wyniosłością międzykłykciową kości piszczelowej. Wiązka AM ma średnią długość 33 mm, natomiast wiązka PL – 18 mm. Uśredniona wartość pola przekroju poprzecznego ACL u mężczyzn i kobiet wynosi odpowiednio 36 i 47 mm2. Włókna kolagenowe typu I stanowią podstawowy materiał budulcowy ACL. Dopływ krwi do więzadła jest zapewniany przez tętnicę kolanową środkową, dodatkowo wspomagany przez tętnice kolanowe dolno-przyśrodkowe i dolno-boczne. Co więcej, ACL zawiera zróżnicowane mechanoreceptory, takie jak ciałka Ruffiniego, ciałka Paciniego, struktury Golgiego oraz wolne zakończenia nerwowe (18).
Uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego zostały bardzo dobrze scharakteryzowane w literaturze i zazwyczaj autorzy przedstawiają bezkontaktowy mechanizm, w którego skład wchodzi szybkie zatrzymanie poprzedzające zmianę kierunku, np. obrót lub lądowanie na podłożu. Uśredniony wskaźnik częstotliwości występowania tego problemu został oszacowany na poziomie 1/3000 (3, 4).
Na podstawie danych epidemiologicznych zawartych w International Epidemiology [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
