Warianty przyjmowania pozycji siedzącej u dzieci w wieku pięciu i sześciu lat
Omówienie
Przyjmowanie pozycji siedzącej zmienia się wraz z wiekiem. Zmniejsza się odsetek dzieci, które siadają z podporem na dwóch lub jednym przedramieniu na rzecz dzieci, które siadają bez podporu kończynami górnymi i bez unoszenia kończyn dolnych. Zmniejsza się również odsetek dzieci, które siadają bez oparcia kończynami górnymi i z uniesionymi kończynami dolnymi na rzecz dzieci siadających bez podporu na kończynach górnych i bez podnoszenia kończyn dolnych.
Zaobserwowano też, że zmienia się wysokość unoszenia kończyn dolnych podczas próby siadania. Niektóre dzieci podnosiły kończyny dolne wysoko, a niektóre nisko. Na kadrach filmów oceniano kąt uniesienia kończyn dolnych (ryc. 3). Parametr ten świadczy o jakości napięcia posturalnego, gdyż wskazuje, ile dziecko musi włożyć energii, aby działać wbrew sile grawitacji. Co ciekawe, parametr ten zmienia się wraz z wiekiem. Dzieci 5-letnie w większości podnoszą wysoko kończyny dolne, w starszych grupach liczba ta maleje. Dzieci 6,5-letnie nie podnoszą już w ogóle wysoko kończyn dolnych. Również w wieku 5,5 lat nie występuje podnoszenie kończyn dolnych, [...]
Mogą zainteresować Cię również
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...



